تحلیل حضور پریان در سام نامه خواجوی کرمانی
عنوان مقاله: تحلیل حضور پریان در سام نامه خواجوی کرمانی
شناسه ملی مقاله: LLCSCONF04_048
منتشر شده در چهارمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ در سال 1398
شناسه ملی مقاله: LLCSCONF04_048
منتشر شده در چهارمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ در سال 1398
مشخصات نویسندگان مقاله:
مهدی سلمانی - استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه صنعتی اصفهان
خلاصه مقاله:
مهدی سلمانی - استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه صنعتی اصفهان
پری: یکی از پربسامدترین واژگان در سام نامه خواجوی کرمانی شاعر بلندآوازه قرن هشتم ایران است. این واژه در طول زمان با دو معنای متفاوت در قصه ها و داستان ها وجود داشته است. در کتاب اوستا پریان، زیبا رویانی فریبا و اغواگر هستند که با ترفندهای گوناگون مانند جادو و افسون، پهلوان مورد علاقه خود را به دام می اندازند. اما در آثار بزرگانی چون فردوسی، مولوی، حافظ و ناصرخسرو، پری گاهی در معنای زن زیبارو، جان، تجسم خلاق جمال حق و... به کار می رود. اما پریان در سام نامه همان زنان پیرامون شاعر در زندگی اجتماعی و یا ناخودآگاه ذهن اویند که با دو چهره متفاوت گاهی فریبکار و اغواکننده و گاهی محبوب زیباروی آرزوها جلوه گری میکنند. طبق نظریه یونگ در مردان آنیما (عنصر مادینه) در اساطیر و رویا همیشه به صورت تجسم های زنانه ظاهر می گردد.
کلمات کلیدی: سام، پری، زن، حضور، سام نامه؛خواجوی کرمانی
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1016410/