ارتباط سبک رهبری دبیر تربیت بدنی با منش ورزشی دانش آموزان دختر دور دوم متوسطه شهر تهران
عنوان مقاله: ارتباط سبک رهبری دبیر تربیت بدنی با منش ورزشی دانش آموزان دختر دور دوم متوسطه شهر تهران
شناسه ملی مقاله: SASM05_005
منتشر شده در پنجمین همایش ملی انجمن علمی مدیریت ورزشی ایران در سال 1398
شناسه ملی مقاله: SASM05_005
منتشر شده در پنجمین همایش ملی انجمن علمی مدیریت ورزشی ایران در سال 1398
مشخصات نویسندگان مقاله:
افشار هنرور - استادیار دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
صفوراسادات هاشمی علیا - دبیر تربیت بدنی اداره آموزش و پرورش منطقه ۷ تهران
خلاصه مقاله:
افشار هنرور - استادیار دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
صفوراسادات هاشمی علیا - دبیر تربیت بدنی اداره آموزش و پرورش منطقه ۷ تهران
در پژوهش های دو دهه گذشته در ارتباط با نحوه عملکرد مربیان و مدرسان و کارایی آنها، بیشتر بر شناخت خصوصیات مربیگری، سبک های رهبری و الگوهای رفتاری تمرکز شده است و به تاثیر هر یک از این الگوها بر رفتارهای فراگیران کمتر توجه شده است. یکی از این تاثیرات منش ورزشی می باشد. منش ورزشی تحت عنوان احترام به روابط اجتماعی، احترام به قوانین و مسئولین، تعهد به ورزشی که به آن پرداخته می شود، احترام و توجه به حریف، و عدم رویکرد منفی در جهت عملکرد ورزشی، تعریف شده است. لذا این پژوهش بر آن شد تا ارتباط بین سبک رهبری دبیر تربیت بدنی را با منش ورزشی دانش آموزان مورد بررسی قرار دهد. روش این پژوهش با توجه به نوع مطالعه توصیفی بوده و به لحاظ هدف از نوع کاربردی می باشد که به صورت میدانی به اجرا درآمده است. جامعه آماری این تحقیق شامل 450 نفر دانش آموز و 18 نفر معلم تربیت بدنی دوره دوم متوسطه دخترانه شهر تهران بود که به صورت تصادفی انتخاب شده اند. به منظور جمع آوری داده ها از پرسشنامه های رهبری در ورزش چلادورای (1980) و منش ورزشی ساخته ولراند و همکاران (1997) استفاده گردید. جهت تحلیل داده ها از شاخص های توصیفی و آزمون های آماری کلموگروف اسمیرونف و همبستگی پیرسون استفاده شد.نتایج نشان داد که رابطه مثبت و معناداری بین سبک رهبری آموزش و تمرین P 0,01)، (r=0,374، سبک رهبری دموکراتیک P 0,01=)، (r=0,219، سبک رهبری حمایت اجتماعی P= 0,01)، (r =0,322، و سبک رهبری بازخورد مثبت P 0,01)، (r=0,177 با منش ورزشی دانش آموزان وجود دارد. بین سبک رهبری آمرانه با منش ورزشی دانش آموزان ارتباط معناداری وجود نداشت P =0,252)، .(r=0,082 از نتایج این پژوهش اینگونه برداشت می گردد که معلمانی که بیشتر از سبک های رهبری رابطه مدار مانند دموکراتیک، آموزش و تمرین، حمایت اجتماعی و بازخورد مثبت استفاده می کنند؛ می توانند انگیزش پیشرفت بیشتری در دانش آموزان خود ایجاد کنند و در نهایت باعث شکل گیری منش ورزشی در دانش آموزان گردند. لذا استفاده از این سبک های رهبری می تواند به نیازهای روحی و روانی و به صورت کلی نیازهای انسانی دانش آموزان پاسخ داده و موجب درک آنها در موقعیت های مختلف و شکل گیری روابط صمیمی شود و در این راستا تمایل دانش آموزان را برای کسب موفقیت بیشتر در ورزش افزایش می یابد.
کلمات کلیدی: منش ورزشی، سبک رهبری، دانش آموزان، دبیر تربیت بدنی.
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1024457/