سازماندهی حسی تعادل پوسچرال در کودک مبتلا به سندرم ژوبرت: یک گزارش موردی
عنوان مقاله: سازماندهی حسی تعادل پوسچرال در کودک مبتلا به سندرم ژوبرت: یک گزارش موردی
شناسه ملی مقاله: JR_JPSR-9-2_010
منتشر شده در شماره 2 دوره 9 فصل در سال 1399
شناسه ملی مقاله: JR_JPSR-9-2_010
منتشر شده در شماره 2 دوره 9 فصل در سال 1399
مشخصات نویسندگان مقاله:
دانیال محصل آزادی - کارشناس کاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
الهه حجتی عابد - دانشجوی دکتری تخصصی کاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
سمانه کرمعلی اسماعیلی - استادیار گروه کاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
خلاصه مقاله:
دانیال محصل آزادی - کارشناس کاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
الهه حجتی عابد - دانشجوی دکتری تخصصی کاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
سمانه کرمعلی اسماعیلی - استادیار گروه کاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
هدف: در سندرم ژوبرت به دلیل نقص Vermis مخچه، علائمی مانند پایین بودن تون عضلانی و ناهماهنگی در حرکات عضلات باعث مشکل تعادلی شدید می شوند و این می تواند مانع دستیابی به سایر اهداف عملکردی باشد؛ از این رو یکی از اهداف مهم توانبخشی در این افراد، بهبود تعادل است. در این مطالعه، تاثیر مداخله چندحسی تعادل در یک کودک مبتلا به سندرم ژوبرت بررسی گردید. گزارش مورد: نمونه مورد بررسی یک دختر 6 ساله مبتلا به سندرم ژوبرت است. در این مطالعه، برنامه تقویت سازماندهی حسی تعادل با تیلت برد الکتریکی در قالب 16 جلسه 40-30 دقیقه ای اجرا شد. ارزیابی در جلسات اول، چهارم، هشتم، دوازدهم و شانزدهم از طریق مقیاس تعادل کودکان (Pediatric Balance Scale; PBS) و آزمون بالینی تعامل حسی برای تعادل (Clinical Test of Sensory Interaction for Balance; CTSIB) انجام شد. بر اساس این ارزیابی ها، زمان حفظ تعادل ایستاده روی سطح سفت/چشم باز، سطح سفت/چشم بسته، سطح فوم/چشم باز و سطح فوم/چشم بسته، به ترتیب از 5/6 ثانیه به بیش از 5 دقیقه، از 3/5 به 12 ثانیه، از 0 به 12 ثانیه و از 0 به 5 ثانیه رسید. همچنین نمره PBS از 50 درصد نمره کل آزمون به 84 درصد آن رسید. نتیجه گیری: برنامه درمانی سازماندهی حسی تعادل می تواند نقش موثری در بهبود تعادل پوسچرال کودک با نقص نورولوژیک داشته باشد. حفظ پوسچر بر روی سطح بی ثبات/چشم بسته که درون داد بینایی وجود نداشته و درون داد سوماتوسنسوری مخدوش است، سخت ترین حالت برای پردازش اطلاعات حسی در تعادل پوسچرال کودک است. در کودکان با سندرم ژوبرت، به علت نقایص بینایی لازم است در طراحی مداخله حس بینایی برای تقویت تعادل، دقت بیشتر و درجه بندی ظریف تری اعمال گردد تا توانایی پردازش درون دادهای بینایی توسط سیستم عصبی تسهیل گردد.
کلمات کلیدی: تعادل پوسچرال, سازماندهی حسی, سندرم ژوبرت, حس
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1038466/