اثرات سطوح مختلف تلفیق آب های شور و غیرشور بر رشد رویشی پاجوش های خرما
عنوان مقاله: اثرات سطوح مختلف تلفیق آب های شور و غیرشور بر رشد رویشی پاجوش های خرما
شناسه ملی مقاله: JR_WRA-33-4_010
منتشر شده در شماره 4 دوره 33 فصل در سال 1398
شناسه ملی مقاله: JR_WRA-33-4_010
منتشر شده در شماره 4 دوره 33 فصل در سال 1398
مشخصات نویسندگان مقاله:
مجید علی حوری - موسسه تحقیقات علوم باغبانی
خلاصه مقاله:
مجید علی حوری - موسسه تحقیقات علوم باغبانی
یکی از روش های مدیریتی در استفاده از منابع آب شور، اختلاط یا تلفیق آب شور و غیرشور می باشد. این تحقیق به منظور بررسی اثرات استفاده تلفیقی از آب شور و غیرشور روی رشد پاجوش های خرمای رقم برحی، در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار به مدت یک سال اجرا شد. شش تیمار آزمایشی شامل: =T1آبیاری با آب رودخانه کارون (3/2 دسی زیمنس بر متر)، =T2آبیاری با آب رودخانه کارون و آب شور پنج دسی زیمنس بر متر (با نسبت حجمی دو به یک)، =T3آبیاری با آب رودخانه کارون و آب شور هشت دسی زیمنس بر متر (با نسبت حجمی دو به یک)، =T4آبیاری با آب رودخانه کارون و آب شور پنج دسی زیمنس بر متر (با نسبت حجمی یک به دو)، =T5آبیاری با آب رودخانه کارون و آب شور هشت دسی زیمنس بر متر (با نسبت حجمی یک به دو) و =T6آبیاری با آب شور پنج دسی زیمنس بر متر بودند. میزان آب آبیاری با روش تشت تبخیر فائو برآورد شد. نتایج نشان داد که تیمارهای آبیاری بر صفات رویشی گیاه اثر معنی داری در سطح احتمال یک درصد داشتند. طول برگ، تعداد برگچه و ماده تر و خشک اندام هوایی گیاه در تیمار T1 فقط با تیمار T2 اختلاف معنی داری نداشت. میزان کاهش تعداد برگ و برگچه گیاه در تیمار T6 به ترتیب 9/64% و 2/58% نسبت به آبیاری با تیمار T1 بود، در حالی که این میزان در تیمار T2 به ترتیب به صفر و 2/8% رسید. همچنین ماده تر و خشک گیاه در تیمار T6 به ترتیب 7/64% و 5/67% کاهش یافت، ولی در آبیاری با تیمار T2 به ترتیب فقط 7/7% و 6/8% نسبت به آبیاری با آب رودخانه کارون کمتر شد.
کلمات کلیدی: آبیاری, زه آب کشاورزی, صفات رویشی, خرمای برحی
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1046291/