ناشر تخصصی کنفرانس های ایران

لطفا کمی صبر نمایید

Publisher of Iranian Journals and Conference Proceedings

Please waite ..
Publisher of Iranian Journals and Conference Proceedings
Login |Register |Help |عضویت کتابخانه ها
Research
Title

طبقه بندی و تعیین شاخص های فرسایش پذیری مارن های استان لرستان

نوع محتوی : طرح پژوهشیتاریخ انتشار: 28 اسفند 1396
استان موضوع گزارش : تهرانشهر موضوع گزارش: تهران
کد COI Research: R-1050200تاریخ درج در سایت: 27 بهمن 1397
زبان اصلی Research: Persian دسته بندی علمی Research: علوم کشاورزی
View: 73Pages: 164

Authors

Abstract:

سازندهای مارنی در حوزهه های آبخیز کشور یکی از مهم ترین منابع تولیدکننده رسوب به شمار میآیند و همواره مشکلات زیادی را ایجاد میکنند. استان لرستان نیز از این موضوع مستثنا نیست و در سطح آن گستره زیادی از اراضی مارنی رخنمون دارد. در این تحقیق فرض بر این است که بین اشکال و شدت فرسایش و میزان تولید رسوب واحدهای مارنی با ویژگی های فیزیکی و شیمیایی آن ها ارتباط تنگاتنگی وجود دارد و لذا این تحقیق با هدف شناسایی عوامل موثر بر فرسایش پذیری این واحدها و مقایسه بین آن ها به انجام رسیده است. واحدهای مارنی آغاجاری، گچساران، رازک و گورپی در دو شیب 20 و 40 % و در 2 اقلیم خشک و مرطوب انتخاب و خصوصیات دانه بندی، کاتیون ها، آنیون ها، هدایت الکتریکی، SAR ، درصد گچ، درصد آهک و حدود آتربرگ در آزمایشگاه و میزان رسوب دهی آن ها توسط باران ساز نوع کامفورست با شدتبارش معادل 6 میلیمتر در دقیقه اندازه گیری شد. جمعا تعداد 33 آزمایش در 4 واحد مارنی ذکرشده در دو اقلیم خشک و مرطوب صورت گرفت. بر اساس نتایج مثلث فولک مشخص شد که بافت رسوبات سازند گچساران در محدوده گل، سازند گورپی در محدوده گل تا گل ماس های و ماسه گلی و ماسه رسی در تغییر است. سازند آغاجاری به لحاظ دانه بندی نسبت به سایر مارن های فوق الذکر، دارای بافت متفاوت سیلت ماس های می باشد. بررسی نام گذاری واحدهای مارنی به روش پتیجان بر اساس مقدار درصد فراوانی اجزا رسی و کلسیتی نیز بیانگر این موضوع است که اطلاق نام مارن به این سازندها خالی از اشکال نیست و اکثرا مادستون و سیلتسنگ های گچی و نمکی هستند. بررسی نمونه ها در نمودار مهندسی کاساگراند بیانگر این موضوع است که همه نمونه ها در محدوده CL وCL-ML وMH -ML از خاک های ریز دانه قرار دارند که ترکیبی از سیلت و رس می باشند. از نحوه توزیع نمونه ها در منحنی کاساگراند و نزدیکی آن ها به خط A آشکار میشود که عمده کانی های رسی این واحدهای مارنی از نوع کایولینیت و کلریت ایلیت است . پایین بودن درجه خمیری و میزان پخش شوندگی پایین این واحدهای مارنی با حضور این کانی های رسی قابل توجیه است. بررسی درجه شوری و قلیاییت واحدهای مارنی نشان داد که سازند گورپی از نوع غیر شور، گچساران از نوع شور و شور و قلیا و حتی غیر شور و رازک غیر شور طبقه بندی میشود. درجه شوری سازندها با محیط رسوبی آن ها تطابق خوبی نشان می دهد. در نمودار شرارد(1976) همگی واحدهای مارنی منطقه در محدوده خاک های غیرپخش شونده شناسایی شدند و فقط 2 نمونه از 9 نمونه واحد گچساران در زمره خاک های حدواسط از نظر پخش شوندگی قرار گرفته اند. بررسی شاخص فرسایش پذیری رس که از نسبت مجموع اجزا ماسه و سیلت نسبت به مقدار رس در هر نمونه بدست آمده است مشخص شد که سازند آغاجاری با بیشترین مقدار این نسبت و بالطبع دارا بودن اجزا با چسبندگی کمتر، مستعدترین واحد مارنی به فرسایش از نظر این شاخص است. ارزیابی فرسایش دامنه های مارنی به روش BLM نشان داد که سازند گچساران از نظر شدت فرسایش در استان لرستان رتبه اول و سازندهای آغاجاری و گورپی و رازک در رتبه های بعدی قرار دارند. مقدار رسوب بدست آمده از آزمایش شبیه ساز باران در یک تک واقعه بارش نشان داد که به ترتیب، در واحدهای مارنی گورپی، رازک، گچسارن و آغاجاری، 1/29، 2/47، 11/06 و 2/93 برابر حد مجاز فرسایش در مراتع دست نخورده رخ میدهد. با توجه به وقوع چندین واقعه بارندگی در سال، ملاحظه میشود که این واحدهای مارنی توانایی تولید رسوب بالایی را در سطح حوضه دارا هستند. کلمات کلیدی: فرسایش، رواناب، باران ساز، متغیرهای شیمیایی و فیزیکی، سله بستن، پخش شوندگی، مارن، فرسایش مجاز

Research COI Code

This Research COI Code is R-1050200. Also You can use the following address to link to this article. This link is permanent and is used as an article registration confirmation in the Civilica reference:

https://civilica.com/doc/1050200/

تهیه کنندگان Research

کارفرمای پروژه:
مجری پروژه:
در بخش لیست سازمانها می توانید لیست سازمانهای کارفرما و مجری پروژه های علمی و گزارشهای تحقیقاتی ارتباط با صنعت دانشگاهها را مشاهده نمایید.

Research Info Management

New Researches

Share this page

More information about COI

COI stands for "CIVILICA Object Identifier". COI is the unique code assigned to articles of Iranian conferences and journals when indexing on the CIVILICA citation database.

The COI is the national code of documents indexed in CIVILICA and is a unique and permanent code. it can always be cited and tracked and assumed as registration confirmation ID.

Support