ضرورت برنامه ریزی محیطی مجموعه های طبیعی –تاریخی شهرها جهت نیل به توسعه پایدار گردشگری نمونه موردی :مجموعه تاریخی- توریستی آتشگاه اصفهان»

وجود آثاروعوارض طبیعی نظیررودخانه ،کوه ومناظرباز،ارزش فراوانی برای هرشهردارد.این آثارجدای ازآنکه یادوخاطره طبیعت راهمواره درشهرزنده نگه می دارند می توانندهمچون نشانه های شهری ارزشمندی عمل کنند وازاین طریق برکیفیت محیط شهربی افزایند.بنابراین چنین آثاری درحکم ثروت طبیعی شهرمحسوب می شوند . دربرخی ازشهرهای جهان ،وجود کوه هائی دراطراف شهر برجذابیت آن افزوده وحتی به یکی از عوامل جذب گردشگران تبدیل شده اند.برای مثال می توان ازبوداپست (مجارستان)،فیزوله (ایتالیا)نام برد.درایران نیز درکنارشهرهای همچون اصفهان ،مشهد،خرم آبادوتهران ،کوههایی قراردارندکه می توانند درارتقای جذابیت وکیفیت محیط شهر موثرواقع شوند درمغرب اصفهان درحدودهشت کیلومتری جاده اصفهان-نجف آبادکوهی منفردقرارداردکه جاده درست ازکنار وازسمت جنوب آن می گذردودرگذشته این جاده به سمت بین النهرین منتهی می شدبربالای این کوه ویرانه های یک بنای خشتی باشکوه که به"آتشگاه" معروف است ،وجود داردوسابقه ای به قدمت استقرار نخستین پادشاهی های ایرانی دارد.

Keywords:

نشانه های شهری , فضاهای طبیعی- تاریخی , کوه آتشگاه , الگوهای طراحی , برنامه ریزی و طراحی شهری- محیطی , توسعه پایدار گردشگری