بازخوانی و بازنگری استعاره در کتابهای بلاغی فارسی
عنوان مقاله: بازخوانی و بازنگری استعاره در کتابهای بلاغی فارسی
شناسه ملی مقاله: JR_LIAR-12-1_008
منتشر شده در در سال 1399
شناسه ملی مقاله: JR_LIAR-12-1_008
منتشر شده در در سال 1399
مشخصات نویسندگان مقاله:
یحیی کاردگر - دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه قم، قم، ایران
خلاصه مقاله:
یحیی کاردگر - دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه قم، قم، ایران
این پژوهش پس از نشاندادن تصویری جامع از بحث استعاره در کتب بلاغی فارسی و برشمردن نقاط قوّت و ضعف آن، در روشی توصیفی-تحلیلی راهی برای اصلاح این بحث و برونرفت از تنگناهای آن گشوده است. استعاره در گذر زمان سه مرحلة پیدایش، گسترش و ویرایش را پشت سر گذاشته و در طی این مراحل سهگانه، از ایجازی مخل به اطنابی ممل و سرانجام به نقدی سازنده متمایل شده است. جامع و مانعنبودن تعریف استعاره، بیتوجهی به ماهیت زبان فارسی، تدویننشدن فرهنگ استعاری زبان فارسی، اصطلاحسازیهای بیمورد و بهرهگیریهای مقلّدانه و غیرانتقادی از پژوهشهای عربی و غربی، عامل اصلی ناکارآمدی و ضعف بحث استعاره به شمار میآید؛ ازاینرو بایسته است در بازنگری بحث استعاره در کتب بلاغی زبان فارسی، از دورههای اوج بلاغت عربی بهویژه پژوهشهای عبدالقاهر جرجانی بهره گرفت و با بهرهگیری منتقدانه از نگاه تحلیلی و محتوایی پژوهشهای غربی، به چرایی کاربرد استعاره، فایدة آن و تعیین معیارهایی برای ارزشگذاری و نقد استعاره پرداخت و ضمن پایبندی به ماهیت زبان فارسی و توجه به سیر تحول استعاره در متون ادب فارسی، بر کارآمدی و آموزش آسان این بحث مهم بلاغی توجه کرد.
کلمات کلیدی: کلیدواژهها: بلاغت فارسی, نقد بلاغی, صورخیال, استعاره, نقد استعاره
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1137379/