دورنمای اثر گرمایش جهانی بر دگرگونی الگوی زمانی- مکانی رخداد استرس حرارتی ایران
عنوان مقاله: دورنمای اثر گرمایش جهانی بر دگرگونی الگوی زمانی- مکانی رخداد استرس حرارتی ایران
شناسه ملی مقاله: JR_CCR-1-3_001
منتشر شده در در سال 1399
شناسه ملی مقاله: JR_CCR-1-3_001
منتشر شده در در سال 1399
مشخصات نویسندگان مقاله:
میثم فغانی - دانش آموخته کارشناسیارشد تغییر اقلیم، کارشناس هواشناسی اداره کل هواشناسی استان گلستان، گرگان، ایران
جنیفر فیتچت - دانشیار اقلیمشناسی، گروه جغرافیا، دانشگاه ویتس، ژوهانسبورگ، آفریقای جنوبی
خلاصه مقاله:
میثم فغانی - دانش آموخته کارشناسیارشد تغییر اقلیم، کارشناس هواشناسی اداره کل هواشناسی استان گلستان، گرگان، ایران
جنیفر فیتچت - دانشیار اقلیمشناسی، گروه جغرافیا، دانشگاه ویتس، ژوهانسبورگ، آفریقای جنوبی
اثرات تغییر اقلیم، پیامدهای متفاوتی را بدنبال دارد که یکی از مهمترین این پیامدها، تغییر الگوی فضایی- زمانی رخداد استرسهای حرارتی میباشد. بهرحال استرسهای حرارتی بهعنوان یکی از مخاطرات جوی شناخته میشود که سلامت جوامع بشری را مورد تهدید قرار می دهد. کشور ایران با توجه به موقعیت جغرافیای آن بر روی کمربند خشک و نیمه خشک کره زمین، انتظار می رود که الگوی اقلیمی آن تحت تاثیر تغییرات سوء گرمایش جهانی قرار گیرد. لذا در این تحقیق سعی گردید که نقشه خطر استرس حرارتی، با دیدگاه ترکیب شاخصهای متنوع بیوکلیمایی، برای دو دهه پایه ۱۹۸۰ تا ۲۰۱۰ و دهه آینده ۲۰۲۰ تا ۲۰۴۹ تهیه و مناطق خطرخیزشناسایی و معرفی گردند. لذا بر مبنای یک سناریوی میانه تحت عنوان RCP4.5 و با توجه به مدل CanEMS2، تغییرات اقلیمی ۴۱ ایستگاه اصلی ایران شبیه سازی شد. در این مطالعه بوسیله ۵ شاخص بیوکلیمایی، نقشه فراوانی رخداد استرس حرارتی برای دورههای مطالعاتی تهیه گردید. اگرچه همبستگی بین نتایج این شاخصها از سطح معناداری برخوردار می باشد، اما آنچه مشخص بود، اینکه هر یک از این شاخصها الگوهای فضایی متفاوتی از فراوانی رخداد استرس حرارتی نمایش می دهند. بنابراین در این پژوهش بر مبنای روش فازی در محیط GIS، نتایج ۵ شاخص بیوکلیمایی ترکیب و نقشه خطر ریسک استرس حرارتی تهیه شد. بهرحال نتایج این تحقیق با توجه به سناریوی RCP4.5 برای دهه ی آینده، گویای کاهش مساحت مناطق خطر پذیر استرس حرارتی با آستانه طبقات ریسک زیاد و ریسک خیلی زیاد به مقدار 5/24 درصد در قیاس با دوره پایه می باشد. همچنین الگوی فضایی نشان میدهد که برای هر دو دوره مطالعاتی، کمینه خطرپذیری این بلای جوی مربوط به نواحی مرکزی ایران بوده و از طرف دیگر سواحل جنوبی و شمالی ایران را می توان بعنوان مهمترین نواحی با ریسک بالای خطر، بعنوان نقاط حادثه خیز معرفی نمود
کلمات کلیدی: گرمایش جهانی, مدلسازی اقلیمی, مخاطرات جوی, استرس حرارتی, مدیریت ریسک
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1148763/