CIVILICA We Respect the Science
(ناشر تخصصی کنفرانسهای کشور / شماره مجوز انتشارات از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی: ۸۹۷۱)

بررسی سطوح مختلف ابگیر باران در تولید رواناب و کنترل فرسایش

عنوان مقاله: بررسی سطوح مختلف ابگیر باران در تولید رواناب و کنترل فرسایش
شناسه ملی مقاله: RWCS08_030
منتشر شده در هشتمین همایش ملی سامانه های سطوح آبگیر باران در سال 1398
مشخصات نویسندگان مقاله:

داود نیک نژاد - کارشناسی ارشد، مرکر تحقیقات آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اذربایجان شرقی

خلاصه مقاله:
آب باران یکی از مهم ترین منبع تأمین آب می باشد که می توان قبل از برخورد به سطح خاک آن را جمع آوری و در مواقع کم آبی نیاز آبی گیاهان و درختان برطرف نمود. یکی از روش های جمع آوری آب باران غیر قابل نفوذ کردن سطح زمین و به حداکثر رساندن رواناب ناشی از بارندگی می باشد. سطوح غیر قابل نفوذ می تواندبه صورت طبیعی مانند رخنمون های سنگی وجود داشته و یا بصورت مصنوعی از طریق پوشاندن سطح زمین با موادغیر قابل نفوذ ایجاد شود. در این پژوهش چهار نوع سطح آبگیر شامل پوشش ژئوممبران، پوشش پلاستیک با محافظ شنی، سطح طبیعی و سطح طبیعی با مالچ شنی در خصوص تولید رواناب و کنترل فرسایش مطالعه گردید. هرکدام از سطوح ابگیر مربعی شکل با مساحت چهار متر مربع ودر شیب های 30-44 درصد احداث گردید. نتایج حاصل از 78 مورد بارش نشان داد که رواناب حاصل از بارش برای پوشش ژئوممبران، پلاستیک با محافظ شنی، سطح طبیعی و سطح طبیعی با مالچ شنی بترتیب برابر 84، 67، 3 و 2 درصد بارش واستانه شروع رواناب برای سطوح مذکور بترتیب 0/33، 2/07، 9/95، 11/12 میلی متر می باشد. با نظر گرفتن بارش نرمال سالانه 246/7 میلی متر رواناب جمع شده برای سطوح مذکور بترتیب برابر 206، 164، 7 و 5 لیتر بر متر مربع در سال خواهد بود. با توجه به مقایسه میانگین ها پوشش ژئوممبران به عنوان یک گزینه مناسب در تولید رواناب تشخیص داده شد. برای کنترل فرسایش از تیمار سطح طبیعی و سطح طبیعی با مالچ شنی استفاده گردید. در وجود مالچ شنی بر روی سطح طبیعی منجر به کاهش ده برابری فرسایش خاک گردید.

کلمات کلیدی:
اب باران، رواناب، ژئممبران، فرسایش، مالچ شنی

صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1164362/