تاثیر اکتوئین و هیدروکسی اکتوئین خارجی بر برخی فعالیتهای ضد قارچی سویه Pseudomonas fluorescens UTPF۵ در شرایط شوری
عنوان مقاله: تاثیر اکتوئین و هیدروکسی اکتوئین خارجی بر برخی فعالیتهای ضد قارچی سویه Pseudomonas fluorescens UTPF۵ در شرایط شوری
شناسه ملی مقاله: JR_BJM-5-17_004
منتشر شده در در سال 1395
شناسه ملی مقاله: JR_BJM-5-17_004
منتشر شده در در سال 1395
مشخصات نویسندگان مقاله:
ارغوان کمالی - دانشجوی دکتری کنترل زیستی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
مسعود احمدزاده - استاد کنترل زیستی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
اکرم صادقی - استادیار ژنتیک مولکولی، پژوهشکده پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی ایران،کرج، ایران
ابراهیم کریمی - کارشناس ارشد بیماریشناسی گیاهی، پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی ایران، کرج، ایران
خلاصه مقاله:
ارغوان کمالی - دانشجوی دکتری کنترل زیستی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
مسعود احمدزاده - استاد کنترل زیستی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
اکرم صادقی - استادیار ژنتیک مولکولی، پژوهشکده پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی ایران،کرج، ایران
ابراهیم کریمی - کارشناس ارشد بیماریشناسی گیاهی، پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی ایران، کرج، ایران
مقدمه: باکتریهای پروبیوتیک گیاهی همچون سودومونادهای فلورسنت با سازوکارهایی از قبیل تولید متابولیتها و آنزیمها دارای سابقه طولانی در کنترل زیستی بیمارگرهای خاکزاد هستند. یکی دیگر از نقشهای مهم این باکتریها افزایش تحمل گیاه در مقابله با تنشهای محیطی است. اکتوئینها اسمولیتهایی است که نقش مهمی در تحمل به تنشهای اسمزی محیط ایفا میکند. مواد و روش ها: میزان تحمل ۲۴ سویه باکتری پروبیوتیک گیاهی به شوری و دما تعیین و تعداد ۶ سویه متحمل برای انجام آزمایشات بعدی انتخاب شد. در مرحله بعد، آزمون کشت متقابل قارچ فوزاریوم سولانی و باکتریهای رشد یافته در حضور اکتوئین و هیدروکسیاکتوئین به همراه سه غلظت کلرید سدیم انجام و یک سویه از سودوموناس فلورسنس (UTPF۵) انتخاب شد. در نهایت، تاثیر اکتوئین، هیدروکسیاکتوئین و سه غلظت مختلف نمک بر جمعیت باکتری، تولید لیپاز، پروتئاز، سیانید هیدروژن، سیدروفور و بیوفیلم تعیین شد. نتایج: در غلظت ۳۰۰ میلیمولار کلرید سدیم، باکتری رشد یافته در حضور اکتوئین و هیدروکسیاکتوئین درصد بازدارندگی از رشد قارچ را نسبت به شاهد پنج برابر افزایش داد. شوری بر جمعیت باکتری در تیمارهای آب مقطر و اکتوئین، تولید سیانید هیدروژن در هر سه تیمار و تشکیل بیوفیلم در تیمارهای اکتوئین و هیدروکسیاکتوئین تاثیر مثبت و بر جمعیت باکتری در تیمار هیدروکسیاکتوئین، تولید پروتئاز و سیدروفور در هر سه تیمار و تشکیل بیوفیلم در آب مقطر تاثیر منفی داشت. از طرف دیگر اکتوئین جمعیت باکتری، تولید لیپاز و تولید سیانید هیدروژن را در هر سه غلظت کلرید سدیم، تولید سیدروفور را در غلظت ۱۵۰ میلیمولار و تشکیل بیوفیلم را در غلظت ۱۵۰ و ۳۰۰ میلیمولار افزایش و تولید پروتئاز را در هر سه غلظت کلرید سدیم و تشکیل بیوفیلم را در محیط بدون نمک کاهش داد. هیدروکسیاکتوئین تاثیراتی شبیه به اکتوئین با تفاوتهای جزیی داشت. بحث و نتیجه گیری: اکتوئین و هیدروکسیاکتوئین با تاثیر بر تولید لیپاز، سیانید هیدروژن و تشکیل بیوفیلم موجب تعدیل کاهش کنترل زیستی ایجاد شده در اثر شوری میشوند.
کلمات کلیدی: سودوموناس فلورسنس, اکتوئین, شوری, کنترل زیستی, لیپاز, سیانید هیدروژن, بیوفیلم
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1194108/