میزان ترجمهپذیری عناصر فرهنگی و ... در خطبه صدوهشتم از نهجالبلاغه
عنوان مقاله: میزان ترجمهپذیری عناصر فرهنگی و ... در خطبه صدوهشتم از نهجالبلاغه
شناسه ملی مقاله: JR_ADFA-7-1_005
منتشر شده در در سال 1396
شناسه ملی مقاله: JR_ADFA-7-1_005
منتشر شده در در سال 1396
مشخصات نویسندگان مقاله:
علیرضا حاجیان نژاد - دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران
میرفت سلمان - استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه لاذقیه
خلاصه مقاله:
علیرضا حاجیان نژاد - دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران
میرفت سلمان - استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه لاذقیه
استعارات، کنایات، تشبیهات، مجاز و ضربالمثلها علاوه بر جنبه تخییلی، جنبه فرهنگی نیز دارند. ازآنجاکه این تعبیرات آیینه تمامنمای تاریخ، فرهنگ و اندیشه در هر جامعه هستند، در حوزه مباحث معاصر ترجمه، توجه صاحبنظران را به خود جلب کرده است. ترجمه عناصر و جنبههای فرهنگی گنجاندهشده در متن، در باور برخی از نظریهپردازان معاصر امکانپذیر نیست، درحالیکه برخی دیگر آن را در ضمن چارچوبهای خاصی ترجمهپذیر میدانند. این جستار با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی و براساس مدل ایویر به بررسی، نقد و مقایسه شیوه ترجمه مفاهیم فرهنگی و صورخیال و... موجود در خطبه صدوهشتم نهجالبلاغه ترجمههای فیضالاسلام، شهیدی و دشتی میپردازد. در این پژوهش تلاش میشود به این پرسش پاسخ داده شود که ترجمه عناصر فرهنگی از زبان مبدا (عربی) به زبان مقصد (فارسی) چقدر امکانپذیر بوده است؟ نتایج این جستار گویای آن است که در بین روشهای پیشنهادشده برای ترجمه عناصر فرهنگی، روش تلفیقی از ترجمه برابر و معادل در فرهنگ مقصد یکی از موفقترین روشهاست، درحالیکه ترجمه چنین تعابیر بهصورت آزاد، تنها نقش کارکردی محض آنها را منعکس میکند و ارزش فرهنگی تعبیر را نادیده میگیرد.
کلمات کلیدی: خطبه ۱۰۸ نهجالبلاغه, عناصر فرهنگی, استعاره, کنایه, ضربالمثل, شیوههای ترجمه
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1200065/