مطالعه کانی های رسی خاک های گچی زمین ریخت های مختلف در منطقه شرق اصفهان

Publish Year: 1383
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 71

This Paper With 20 Page And PDF Format Ready To Download

  • Certificate
  • من نویسنده این مقاله هستم

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این Paper:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JWSS-8-1_007

تاریخ نمایه سازی: 22 اردیبهشت 1400

Abstract:

کانی ها ی رسی شایسته بررسی دقیقی هستند، زیرا در بسیاری از خاک ها نقشی مهمی بازی می‎کنند. شناسایی کانی ها ی رسی پنج خاک گچــی از زمین ریخـت های مختـلف در شـرق اصـفـهان با استفاده از پراش اشـعه ایکـس (X-ray diffraction ) مـورد بررسی قرار گـرفت. علاوه بر این، خاکدانه‎ها و رسوب های فرسـایش یافته بادی به وسیله میـکروسکوپ الکـترونی روبشی ( Scanning electron microscopy) مشاهده و با اسپکتروفتومتری اشعه ایکس ( Energy dispersive X-ray analyser) تجزیه گردید. نتایج نشان می‎دهند که در همه نیم رخ های خاک، کانی ها ی پالیگورسکیت، میکا، کائولینیت، کلریت و کوارتز و به مقدار ناچیز ورمی‎کولیت و کانی ها ی مخلوط نامنظم وجود دارند. اسمکتیت در خاک های دشت دامنه‎ای و تراس قدیمی رودخانه شناسایی شد ولی در خاک های مخروط‎افکنه دیده نشد. احتمالا کانی ها ی کلریت، کائولینیت، میکا و کوارتز از مواد مادری به ارث رسیده‎اند. به نظر می‎رسد که کانی پالیگورسکیت در خاک های مخروط‎افکنه با عمق افزایش، در حالی که درخاک های تراس قدیمی رودخانه، با عمق کاهش می‎یابد. بخش زیادی از پالیگورسکیت موجود در خاک های مخروط‎افکنه در پایان دوره ترشیاری موقعی که منطقه توسط برکه‎های کم عمق و خیلی شور پوشیده بود به صورت خود تشکیل ایجاد گردیده است. منشا پالیگورسکیت در خاک های تراس قدیمی ماهیتا آواری می‎باشد و منشا بادی پالیگورسکیت نیز محتمل است، زیرا که در افق های سطحی این خاک به مقدار زیاد شناسایی گردید. در خاک های تراس قدیمی، افزایش اسمکتیت با عمق در مقایسه با کاهش پالیگورسکیت، به خود تشکیل اسمکتیت از پالیگورسکیت نسبت داده می‎شود.