زبان و ساختار منطقی ذهن در پدیدارشناسی هوسرل
عنوان مقاله: زبان و ساختار منطقی ذهن در پدیدارشناسی هوسرل
شناسه ملی مقاله: JR_JOP-48-2_008
منتشر شده در در سال 1399
شناسه ملی مقاله: JR_JOP-48-2_008
منتشر شده در در سال 1399
مشخصات نویسندگان مقاله:
علیرضا فرجی - استادیار گروه فلسفه دانشگاه پیام نور تهران، ایران
خلاصه مقاله:
علیرضا فرجی - استادیار گروه فلسفه دانشگاه پیام نور تهران، ایران
رابطه ذهن و زبان که امروزه بیشتر با نگاه فیزیکالیستی بررسی می شود، ارتباطی پرسش برانگیز است. دانشمندان عصب شناسی و فیزیولوژیست ها، این ارتباط را بیشتر با کاوش بر روی مغز انسان بررسی می کنند. فیلسوفان به نحو ویژه و با روش فلسفی، از نگاه هستی شناختی و معرفت شناسانه، این ارتباط را می سنجند و روان شناسان بر پایه ساخت و کار ذهن و روان انسان این کار را انجام می دهند. ادموند هوسرل، فیلسوف پدیدارشناس، باور دارد که زبان ابزاری برای انتقال معانی است و نه بیشتر. برای وی ذهن ارجحیت و محوریت دارد. ذهن ماوای معانی ایدئالی است که نه تنها آن را به شکل کامل دربرگرفته اند، بلکه محتوای بیان، از نوع زبانی آن نیز چیزی خارج از معانی ایدئال نیست؛ به همین دلیل، هوسرل تلاش می کند خلوص بیانی زبان را در امر ایدئال و امر ذهنی جست وجو کند. از سوی دیگر، به نظر هوسرل، منطق مورد سوء برداشت قرار گرفته و می بایست با روشی نوین که به زعم وی، افزودن حیث التفاتی است، بازتعریف شود؛ به همین دلیل، حیث التفاتی بر فرآیند شکل گیری اندیشه و طرح هوسرل، یعنی پدیدارشناسی استعلایی که مشتمل بر بحث منطق، ذهن و زبان می شود، سیطره یافته است. در این پژوهش تلاش می کنیم با تمرکز بر ارتباط میان ذهن و زبان، بنیان این فرآیند را تحلیل کنیم.
کلمات کلیدی: هوسرل, ذهن, زبان, منطق, پدیدارشناسی, حیث التفاتی
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1211688/