تاثیر افزودن سطوح مختلف ال- ترئونین بر عملکرد رشد، صفات لاشه و ریخت شناسی ژژونوم جوجه های گوشتی در شرایط پرورش متراکم
عنوان مقاله: تاثیر افزودن سطوح مختلف ال- ترئونین بر عملکرد رشد، صفات لاشه و ریخت شناسی ژژونوم جوجه های گوشتی در شرایط پرورش متراکم
شناسه ملی مقاله: JR_ANIMAL-29-4_006
منتشر شده در در سال 1398
شناسه ملی مقاله: JR_ANIMAL-29-4_006
منتشر شده در در سال 1398
مشخصات نویسندگان مقاله:
کبری سوخته زاری - گروه علوم دامی دانشگاه ایلام
علی خطیب جو - گروه علوم دامی دانشگاه ایلام
هوشنگ جعفری - بخش تحقیقات علوم دامی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان ایلام، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ایران
محمد اکبری قرائی - گروه علوم دامی دانشگاه ایلام
کامران طاهرپور - گروه علوم دامی دانشگاه ایلام
خلاصه مقاله:
کبری سوخته زاری - گروه علوم دامی دانشگاه ایلام
علی خطیب جو - گروه علوم دامی دانشگاه ایلام
هوشنگ جعفری - بخش تحقیقات علوم دامی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان ایلام، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ایران
محمد اکبری قرائی - گروه علوم دامی دانشگاه ایلام
کامران طاهرپور - گروه علوم دامی دانشگاه ایلام
زمینه مطالعاتی: افزایش تراکم موجب بروز تنش در گله می شود و اسید آمینه ترئونین ممکن است با بهبود عملکرد و تاثیر بر شرایط دستگاه گوارش موجب کاهش اثرات تنش شود. هدف: به منظور بررسی تاثیر افزودن سطوح مختلف اسید آمینه ترئونین بر عملکرد، کیفیت لاشه و ریخت شناسی روده کوچک جوجه های گوشتی در شرایط تنش پرورش متراکم این آزمایش با استفاده از ۴۹۵ قطعه جوجه خروس گوشتی سویه راس-۳۰۸ در قالب طرح کاملا تصادفی با ۴ تیمار و ۵ تکرار انجام شد. روش کار: تیمارهای آزمایشی عبارت بودند از: ۱- شاهد (۱۰ قطعه جوجه در هر مترمربع) دریافت کننده جیره پایه بر اساس ذرت و کنجاله سویا، ۲- پرورش متراکم (۱۵ قطعه در هر مترمربع) دریافت کننده جیره پایه، ۳) پرورش متراکم دریافت کننده جیره حاوی ۱۰ درصد اسید آمینه ترئونین (۱۱۰ درصد نیاز سویه راس-۳۰۸) و ۴) پرورش متراکم دریافت کننده جیره حاوی ۲۰ درصد اسید آمینه ترئونین (۱۲۰ درصد نیاز سویه راس-۳۰۸). عملکرد، یکنواختی گله و شکل توزیع داده ها، میزان تلفات، شاخص تولید اروپایی، اجزاء لاشه، چربی و پروتئین ران و سینه و ریخت شناسی ژئوژنوم اندازه گیری شد. نتایج: اعمال تراکم موجب کاهش وزن بدن، خوراک مصرفی و ضریب تبدیل خوراک نسبت به گروه شاهد شد (۰۱/۰ >P ). اعمال تراکم منجر به کاهش درصد جوجه های سنگین وزن در هر پن شد و چولگی منحنی توزیع جوجه ها در داخل هر تیمار منفی بود و بیشتر جوجه ها در محدوده وزنی کمتر از میانگین بودند. درصد تلفات، درصد ران و سینه و ریخت شناسی روده کوچک جوجههای گوشتی تحت تاثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفت (۰۵/۰ >P ). افزودن ۱۰ درصد مکمل ترئونین سبب افزایش شاخص تولید اروپایی، بازده لاشه و پروتئین سینه شد (۰۵/۰ >P ). نتیجه گیری نهایی: اعمال تراکم موجب کاهش عملکرد رشد جوجه های گوشتی شد و مکمل ترئونین نیز قادر به جبران کاهش عملکرد رشد جوجه های گوشتی تحت تنش تراکم نبود.
کلمات کلیدی: تراکم, ترئونین, جوجه گوشتی, صفات لاشه, عملکرد, مورفولوژی
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1212748/