بررسی مسئولیت کیفری در مسابقات ورزشی
Publish place: The Second International Conference on Jurisprudence, Law, Advocacy and Social Sciences on the horizon of Iran 1404
Publish Year: 1399
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 516
This Paper With 14 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
LSPCONF02_011
تاریخ نمایه سازی: 28 اردیبهشت 1400
Abstract:
سالیانه در بسیاری از رشته های ورزشی و در تمام دنیا حوادث تلخی در زمین های ورزشی رخ می دهد که چشم ها را به سوی جستجوی مقصر می برد. حال می خواهیم بدانیم در قانون مجازات اسلامی، چه تدبیراتی برای برخورد با این قبیل مسائل اندیشیده شده است؟ از آغاز دوره قانونگذاری در ایران معاصر یعنی از ۱۳۰۴ تا ۱۳۵۲ قانون مشخصی که در باب حوادث ورزشی به صراحت تعیین تکلیف کرده باشد وجود نداشت و حقوق دانان در راستای توجیه حوادث ناشی از عملیات ورزشی به مبانی و اصول حقوقی متوسل شده اند. از نظر برخی از دکترین حقوقی بهترین توجیه عدم مجازات کاراته کار و کلیه اشخاصی که در اثنای عملیات ورزشی مرتکب جرح می شوند اجازه ی قانون است. حقوق دانانی نیز در این زمینه معتقدند که به اجازه قانون، آداب و رسوم اجتماعی برای موجه قلمداد کردن حوادث موصوف متوسل شده اند و گاه گفته اند که از نظر قانون ایران با توجه به اینکه موردی وجود ندارد که عرف موجب نقض قانون شود نمی توان استدلالات فوق را پذیرفت و به نظر می رسد که در صورت شکایت شاکی در مورد جرح و به هر حال در صورت و قوع قتل قضیه قابل تعقیب باشد. اما در سال ۱۳۵۲ مقنن به این اختلاف نظر پایان داد و به صراحت و به موجب ماده ۴۲ قانون مجازات عمومی مقرر داشت که «حواد ناشی از عملیات ورزشی مشروط بر اینکه سبب آن حوادث نقض مقررات مربوط به آن ورزش نباشد جرم محسوب نمی شود». و در نهایت نیز قانونگذار در قانون مجازات ۱۳۹۲ و در ماده ۱۵۸ و دربند سوم نگاهی به این امر داشته است.
Keywords:
Authors
مرتضی فراهانی
دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق، دانشگاه ازاد اسلامی واحد اراک، ایران
سعید مرادی
دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق، دانشگاه ازاد اسلامی واحد اراک، ایران