بررسی روش های مختلف میان یابی در تخمین داده های بارندگی ماهیانه در ناحیه مرکزی ایران
عنوان مقاله: بررسی روش های مختلف میان یابی در تخمین داده های بارندگی ماهیانه در ناحیه مرکزی ایران
شناسه ملی مقاله: JR_JCPP-0-23_003
منتشر شده در در سال 1382
شناسه ملی مقاله: JR_JCPP-0-23_003
منتشر شده در در سال 1382
مشخصات نویسندگان مقاله:
محمد حسین مهدیان
نجفقلی غیاثی
سید محمود موسوی نژاد
خلاصه مقاله:
محمد حسین مهدیان
نجفقلی غیاثی
سید محمود موسوی نژاد
داده های نقطه ای ایستگاه های هواشناسی به خودی خود از اهمیت چندانی برخوردار نیستند. بنابراین، لازم است که این داده های نقطه ای به داده های ناحیه ای تبدیل شوند. پراکنش و شمار ایستگاه های هواشناسی در سطح کشور در حدی نیست که دست یابی به داده های ناحیه ای به طور مستقیم امکان پذیر باشد، که این مهم منوط به تولید داده در منطقه مورد بررسی است. تولید داده به کمک روش های زمین-آمار سریع و آسان می باشد. بنابراین، برای تعمیم داده های نقطه ای به ناحیه ای نیاز به تولید داده (برآورد) است. هدف این پژوهش تعیین روش مناسب میان یابی برای برآورد بارندگی ماهیانه در ناحیه مرکزی ایران است. در این پژوهش از روش های کریجینگ (معمولی، با لگاریتم داده ها و با متغیر کمکی)، میانگین متحرک وزنی (با توان های ۱ تا ۵) و TPSS (با توان های ۲ و ۳ ، با و بدون متغیر کمکی) استفاده شده است. برای ارزیابی روش ها از تکنیک تایید متقابل استفاده شده است.
بررسی نتایج پژوهش نشان می دهد که شعاع تاثیر بارندگی ماهیانه در ناحیه مرکزی ایران در حدود ۴۵۰ کیلومتر است. هم چنین، نتایج نشان می دهند که روش TPSS با توان ۲ و با متغیر کمکی ارتفاع، مناسب ترین روش برای تولید داده های بارندگی ماهیانه است. با تقسیم ناحیه مرکزی ایران به مناطق هم اقلیم و اجرای روش انتخاب شده در این نواحی، دقت تولید داده در مقایسه با کل منطقه افزایش پیدا کرده است.
کلمات کلیدی: Evaluation, Monthly rainfall, Cross validation, Central Iran, Interpolation, Kriging, Weighted moving average., ارزیابی، بارندگی ماهیانه، تایید متقابل، ناحیه مرکزی ایران، میان یابی، کریجینگ، میانگین متحرک وزنی
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1219612/