ناشر تخصصی کنفرانس های ایران

لطفا کمی صبر نمایید

Publisher of Iranian Journals and Conference Proceedings

Please waite ..
Publisher of Iranian Journals and Conference Proceedings
Login |Register |Help |عضویت کتابخانه ها
Paper
Title

پیشینه واژه ترجمان در زبان های ایرانی و کاربرد و معنای آن در شاهنامه فردوسی

Year: 1399
COI: JR_CLASS-11-2_001
Language: PersianView: 95
This Paper With 18 Page And PDF Format Ready To Download

Buy and Download

با استفاده از پرداخت اینترنتی بسیار سریع و ساده می توانید اصل این Paper را که دارای 18 صفحه است به صورت فایل PDF در اختیار داشته باشید.
آدرس ایمیل خود را در کادر زیر وارد نمایید:

Authors

عباس آذرانداز - پژوهشگر پژوهشکده فرهنگ اسلام و ایران، دانشگاه شهید باهنر کرمان،کرمان، ایران
معصومه باقری - استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران

Abstract:

             طبق روایت شاهنامه، از زمان پادشاهی فریدون به بعد ایرانیان در مقابل کشورهای بیگانه قرار می گیرند، از این دوره افسانه ای پادشاهان نخستین تا یزدگرد سوم تاریخی، ایرانیان جز تورانیان با مردم دیگری نیز روبرو شده اند که ناگزیر از ارتباط زبانی با آنان بوده اند. در شاهنامه گاهی از فردی با عنوان «ترجمان» نام برده می شود که وظیفه داشته است سخنان طرفین را برای یکدیگر ترجمه کند. در برخی فرهنگ ها نوشته شده است که «ترجمان» معرب «ترزبان» یا «ترزفان» فارسی است. در زبان های ایرانی دوره میانه این واژه به صورت «ترکمان» یا «ترگمان» در آثار فارسی میانه، پارتی و سغدی آمده است. وجود این واژه در متون ایرانی از آغاز دوره ساسانی تا زمان فردوسی که دوره ای هزارساله را در برمی گیرد، نشان از شغلی باسابقه و واژه ای دخیل با قدمت زیاد می دهد. با توجه به ریشه آرامی آن می توان گفت این واژه در دوره هخامنشی از طریق دبیران آرامی وارد زبان های کشورهای تحت سلطه هخامنشیان شده است و سپس از طریق زبان های فارسی میانه، پارتی و سغدی به آثار زرتشتیان و مانویان، و پس از اسلام به متون فارسی، ازجمله شاهنامه راه یافته است.

Keywords:

Paper COI Code

This Paper COI Code is JR_CLASS-11-2_001. Also You can use the following address to link to this article. This link is permanent and is used as an article registration confirmation in the Civilica reference:

https://civilica.com/doc/1236126/

How to Cite to This Paper:

If you want to refer to this Paper in your research work, you can simply use the following phrase in the resources section:
آذرانداز، عباس و باقری، معصومه،1399،پیشینه واژه ترجمان در زبان های ایرانی و کاربرد و معنای آن در شاهنامه فردوسی،https://civilica.com/doc/1236126

مراجع و منابع این Paper:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :

  • آذرنگ، عبدالحسین (۱۳۹۴). تاریخ ترجمه در ایران. تهران: انتشارات ققنوس ...
  • آیدنلو، سجاد (۱۳۹۶). فرهنگ واره لغات و ترکیبات عربی شاهنامه. ...
  • اسدی طوسی، ابومنصور احمدبن علی (۱۳۶۵). لغت فرس. به تصحیح ...
  • امام شوشتری، محمدعلی. (۱۳۴۷). فرهنگ واژه های فارسی در زبان ...
  • تفضلی، احمد (۱۳۸۳). تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام. تهران: ...
  • تفضلی، احمد (۱۳۸۴). «آرامی» در دانشنامه ایران. تهران: مرکز دائرهالمعارف ...
  • جوالیقی، موهوب بن احمد (۱۹۴۲) المعرب من ...
  • خلف تبریزی (۱۳۶۲)، برهان قاطع، تهران: انتشارات امیرکبیر ...
  • دهخدا، علی اکبر (۱۳۷۷). لغت نامه. تهران: انتشارات دانشگاه تهران ...
  • رجب زاده، هاشم (۱۳۷۵). «دبیر و دبیری در ایران اسلامی»، ...
  • حسن دوست، محمد. (۱۳۹۳). فرهنگ ریشه شناختی زبان فارسی. تهران: ...
  • غیاث الدین رامپوری ، محمد بن جلال ...
  • غیبی، بهمن (۱۳۹۵). دوازده متن باستانی. تهران: انتشارات دکتر محمود ...
  • فردوسی، ابوالقاسم (۱۳۸۶). شاهنامه. به کوشش جلال خالقی مطلق. تهران: ...
  • فره وشی، بهرام.(۱۳۵۲). فرهنگ پهلوی. تهران: انتشارات دانشگاه تهران ...
  • قریب، بدرالزمان (۱۳۸۳). فرهنگ سغدی. تهران: انتشارات فرهنگان ...
  • لازار، ژیلبر (۱۳۹۵). بررسی وزن شعر ایرانی، ترجمه لیلا ضیامجیدی. ...
  • معین، محمد (۱۳۶۲). تعلیقات، برهان قاطع. جلد پنجم. تهران: انتشارات ...
  • مکنزی، دیوید نیل (۱۳۷۳). فرهنگ کوچک زبان پهلوی. ترجمه مهشید ...
  • مولایی، چنگیز (۱۳۹۲). آبان­یشت (سرود اوستایی در ستایش اردوی سور ...
  • میرفخرایی، مهشید (۱۳۶۷). روایت پهلوی (ترجمه)، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی ...
  • نفیسی، علی اکبر (۱۳۵۵). فرهنگ نفیسی. جلد دوم. تهران: کتابفروشی ...
  • نورائی، علی (۱۳۷۸). فرهنگ ریشه واژگان فارسی. آمریکا: انتشارات Xlibris ...
  • Bailey, H. W. Zoroastrian problems in the Ninth-Century Books. London: ...
  • Boyce, M. (۱۹۷۵). A Reader in Manichaean Middle Persian and ...
  • Boyce, M. (۱۹۷۷). A Word List of Manichaean Middle Persian ...
  • Kent, R.G. (۱۹۵۳). Old Persian, Grammar, Texts, lexicon. New Haven ...
  • Skjærvo, P. O. (۲۰۱۰). “Middle West Iranian”. The Iranian Languages. ...
  • Tavadia, J. C. (۱۹۵۵). A rhymed ballad in Pahlavi. Journal ...
  • Research Info Management

    Certificate | Report | من نویسنده این مقاله هستم

    اطلاعات استنادی این Paper را به نرم افزارهای مدیریت اطلاعات علمی و استنادی ارسال نمایید و در تحقیقات خود از آن استفاده نمایید.

    Scientometrics

    The specifications of the publisher center of this Paper are as follows:
    Type of center: دانشگاه دولتی
    Paper count: 17,126
    In the scientometrics section of CIVILICA, you can see the scientific ranking of the Iranian academic and research centers based on the statistics of indexed articles.

    Share this page

    More information about COI

    COI stands for "CIVILICA Object Identifier". COI is the unique code assigned to articles of Iranian conferences and journals when indexing on the CIVILICA citation database.

    The COI is the national code of documents indexed in CIVILICA and is a unique and permanent code. it can always be cited and tracked and assumed as registration confirmation ID.

    Support