CIVILICA We Respect the Science
(ناشر تخصصی کنفرانسهای کشور / شماره مجوز انتشارات از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی: ۸۹۷۱)

تاثیر پیش آماده سازی فعالیت ورزشی بر میزان اینترلوکین ۶ و ۱۰ بافت قلبی در موش های مبتلا به سرطان پستان

عنوان مقاله: تاثیر پیش آماده سازی فعالیت ورزشی بر میزان اینترلوکین ۶ و ۱۰ بافت قلبی در موش های مبتلا به سرطان پستان
شناسه ملی مقاله: JR_SINA-19-2_001
منتشر شده در در سال 1396
مشخصات نویسندگان مقاله:

زینب ابراهیم پور - PhD student in exercise physiology of Cardiovascular and respiratory, Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
مقصود پیری - Professor, Department of exercise physiology, Faculty of physical education and sport sciences, Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran
حسن متین همایی - Associate professor, Department of Exercise Physiology, Faculty of physical education and sport sciences Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran
پروین فرزانگی - Associate professor, Faculty of humanities, Sari branch, Islamic Azad University, Sari

خلاصه مقاله:
مقدمه: خطر مرگ و میر ناشی از بیماری های قلبی عروقی در زنان دارای سرطان پستان بیشتر است. تمرینات ورزشی هوازی در پیشگیری و مرگ ناشی از این بیماری ها و همچنین پیشگیری و درمان سرطان پستان موثر است. این مطالعه با هدف بررسی اثرات پیش آماده سازی ورزشی بر میزان اینترلوکین ۶ (IL-۶) و ۱۰(IL-۱۰) بافت قلبی در موش های مبتلا به سرطان پستان انجام گرفت. روش بررسی: مطالعه حاضر بر روی ۵۶ سر موش ماده نژاد بالب سی (۵-۴ هفته ای) با میانگین وزنی ۲۰-۱۵ گرم انجام شد که به صورت تصادفی به دو گروه فعال و غیر فعال تقسیم شدند. گروه فعال به مدت ۴ هفته، هفته ای ۳ روز و روزانه ۳۰ دقیقه در مخزن آب شنا کردند. پس از ۴ هفته، یک میلیون سلول توموری به آنها تزریق گردید. هر دو گروه به طور جداگانه به چهار زیرگروه الف) ادامه تمرین، ب) قطع تمرین، ج) شیمی درمانی با دوکسوروبیسین و د) تمرین - دوکسوروبیسین تقسیم شدند. در نهایت میزان IL-۶ و IL-۱۰ بافت قلب، به عنوان شاخص های التهابی و ضدالتهابی تعیین شدند. یافته ها: در زیر گروه های الف و ب (بدون شیمی درمانی) میزان IL-۱۰ در گروه فعال نسبت به گروه غیر فعال افزایش معناداری داشت، در حالی که این تفاوت بین دو گروه در زیرگروه های ج و د (شیمی درمانی) وجود نداشت. در عین حال در گروه تمرین و شیمی درمانی، علیرغم معنادار نشدن، افزایش بیشتری نسبت به گروه شیمی درمانی تنها، مشاهده شد. کاهش معنادار میزان  IL-۶ در گروه فعال نسبت به گروه غیر فعال (در هر چهار گروه) مشاهده شد. بحث و نتیجه گیری: ۸ هفته تمرین شنای استقامتی قبل از ابتلاء به سرطان پستان با افزایش میزان IL-۱۰ و کاهش میزان IL-۶ در بافت قلب، موجب کاهش عوارض التهابی موثر بر سرطان در موش های مبتلا به سرطان پستان خواهد شد.

کلمات کلیدی:
Aerobic Exercises, Interleukin-۶, Interleukin-۱۰, Breast Cancer, Myocardium, کلمات کلیدی: تمرینات هوازی, اینترلوکین- ۶, اینترلوکین- ۱۰, سرطان پستان, میوکارد

صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1263107/