میکروفاسیس ، چینه نگاری سکانسی همراه با مطالعات ایزوتوپی اکسیژن و کربن مربوط به نهشته های ائوسن زیرین - میانی در کوههای زاگرس مرتفع
عنوان مقاله: میکروفاسیس ، چینه نگاری سکانسی همراه با مطالعات ایزوتوپی اکسیژن و کربن مربوط به نهشته های ائوسن زیرین - میانی در کوههای زاگرس مرتفع
شناسه ملی مقاله: JR_ESRJ-5-2_004
منتشر شده در در سال 1393
شناسه ملی مقاله: JR_ESRJ-5-2_004
منتشر شده در در سال 1393
مشخصات نویسندگان مقاله:
بنفشه الماسی نیا - دانشگاه ارلانگن، نورنبرگ، آلمان
خلاصه مقاله:
بنفشه الماسی نیا - دانشگاه ارلانگن، نورنبرگ، آلمان
نهشته های ائوسن در مناطق حمزه علی و شلمزار شامل کربناتهای سازند جهرم می باشد که به ترتیب دارای ضخامتی معادل ۱۷۶ و ۴۴۶ متر می باشد. نهشته های ائوسن در مناطق مورد مطالعه شامل آهکهای نازک ، متوسط تا ضخیم لایه و حتی توده ای با میان لایه های آهک مارنی و گاها" مارن خاکستری متمایل به زیتونی است . این نهشته ها بر روی سازند پابده و در زیر سازند آسماری قرار دارد. مطالعات پالئونتولوژی نشان می دهد که سن رسوبات در مقطع حمزه علی از ائوسن زیرین (SBZ۱۲) شروع شده و در انتهای مقطع به سن ائوسن میانی (SBZ۱۳) می رسد ولی در مقطع شلمزار کل توالی دارای سن ائوسن میانی می باشد. مهم ترین فرامینیفرهای بزرگ بنتیک در این مقاطع عبارتند از انواع Assilina که نشان از محیطی پر از استرس ولی غنی از مواد آلی می باشند. در دو مقطع مورد مطالعه تعداد ۱۲ میکروفاسیس و یک لیتوفاسیس کنگلومرایی تشخیص داده شده است. علاوه بر این تعداد ۶ سکانس رسوبی (D.S) در مقطع حمزه علی و ۵ سکانس رسوبی در برش شلمزار (شامل TST ،mfs و HST ) تعیین شده است. مطالعات ایزوتوپی اکسیژن و کربن جهت تعیین دما قدیمه و روندهای دیاژنز بر روی نمونه هایی با حداقل دگرسانی (میکرایتی) در این مقاطع صورت گرفته است. بر اساس مطالعات ایزوتوپی صورت گرفته بر روی نمونه ها ، دمای دیرینه محیط برای مقطع حمزه علی ۵/۲۸ درجه سانتیگراد و برای مقطع شلمزار ۵/۲۲ درجه سانتیگراد بدست آمده است. روند دیاژنز برای مقطع حمزه علی تدفینی و برای مقطع شلمزار متائوریکی معرفی می گردد.
کلمات کلیدی: : ائوسن میانی, ایزوتوپ کربن - اکسیژن, چینه شناسی سکانسی, زاگرس مرتفع, سازند جهرم, میکروفاسیس
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1266744/