بعد کارآمدی شخصی فرسودگی شغلی رابطه مثبت معنیدار وجود دارد. بین روانرنجورخویی با ابعاد تعهد سازمانی و اشتیاق شغلی و بعد کارآمدی شخصی فرسودگی شغلی رابطه منفی و با ابعاد مسخ شخصیت (بدبینی) و خستگی فرسودگی رابطه مثبت معنیدار وجود دارد. همچنین بین ابعاد وظیفه شناسی، تجربه پذیری و برونگرایی شخصیتی با ابعاد مسخ شخصیت (بدبینی) و خستگی روانی فرسودگی شغلی رابطه منفی و معنیدار وجود دارد. ولی بین بعد توافقپذیری شخصیتی با هیچ کدام از ابعاد تعهد سازمانی و اشتیاق شغلی و فرسودگی شغلی رابطه معنیدار آماری به دست نیامد. نتایج تحلیل رگرسیون گام به گام نشان داد که ابعاد روان رنجورخویی، تجربه پذیری و برونگرایی شخصیتی به طور معنی داری تعهد سازمانی کارکنان را پیش بینی می نماید. این سه متغیر با هم ۴۹ درصد از تغییرات تعهد سازمانی کارکنان را پیش بینی کرده است. از بین این ابعاد، برونگرایی بیشترین نقش را در پیش بینی تعهد سازمانی کارکنان داشته است. همچنین نتایج تحلیل نشان داد ابعاد روانرنجورخویی، تجربه پذیری و برونگرایی شخصیتی به طور معنی داری اشتیاق شغلی و فرسودگی کارکنان را پیش بینی می نمایند. این سه متغیر با هم ۷۰ درصد از تغییرات اشتیاق شغلی و ۶۹ درصد از تغییرات فرسودگی کارکنان را پیش بینی می کنند. از بین این ابعاد، روانرنجورخویی بیشترین نقش را در پیش بینی کاهش اشتیاق شغلی و افزایش فرسودگی کارکنان دارد. بحث و نتیجه گیری: این یافته ها در مجموع نشان میدهد که روان رنجورخویی بهترین پیش بینی کننده اشتیاق شغلی و فرسودگی کارکنان است که میتواند به عنوان یک عامل آسیب پذیری عمل کند و هر چه این عامل در کارکنان قویتر باشد، احتمال ظهور مشکلات کاری همچون انگیزه پایین و کاهش عملکرد بیشتر است. پسبرای کاهشدادن فرسودگی شغلی و افزایش اشتیاق شغلی، باید اضطراب، افسردگی و اختلال در کارکرد اجتماعی و جسمانی کردن را کاهش داده و خود کنترلی، مهارت اجتماعی و خودآگاهی در بین
کارکنان افزایش داد.