گیاه پالایی خاک های آلوده به لجن مخازن نفتی به وسیله گونه کهور
عنوان مقاله: گیاه پالایی خاک های آلوده به لجن مخازن نفتی به وسیله گونه کهور
شناسه ملی مقاله: JR_JEWE-7-4_009
منتشر شده در در سال 1400
شناسه ملی مقاله: JR_JEWE-7-4_009
منتشر شده در در سال 1400
مشخصات نویسندگان مقاله:
مصطفی مرادی - دانشیار، گروه جنگلداری، دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء بهبهان، بهبهان، ایران
زهره برازیون نژاد - دانشجوی کارشناسی ارشد گروه جنگلداری، دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء بهبهان، بهبهان، ایران
رضا بصیری - دانشیار، گروه جنگلداری، دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء بهبهان، بهبهان، ایران
اسفندیار جهانتاب - استادیار، گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فسا، فسا، ایران
غلامحسین مرادی - استادیار، گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و کویرشناسی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
خلاصه مقاله:
مصطفی مرادی - دانشیار، گروه جنگلداری، دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء بهبهان، بهبهان، ایران
زهره برازیون نژاد - دانشجوی کارشناسی ارشد گروه جنگلداری، دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء بهبهان، بهبهان، ایران
رضا بصیری - دانشیار، گروه جنگلداری، دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء بهبهان، بهبهان، ایران
اسفندیار جهانتاب - استادیار، گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فسا، فسا، ایران
غلامحسین مرادی - استادیار، گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و کویرشناسی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
خاک های آلوده به نفت خام یک تهدید اساسی برای محیط زیست محسوب می شوند. هدف از پژوهش حاضر، بررسی کاهش هیدروکربنهای کل نفتی (Total Petroleum Hydrocarbon)، و فلزات سنگین نیکل و وانادیم بهوسیله گونه کهور (Prosopis juliflora) تحت تیمارهای مختلف کمپوست و بیوچار است. نهالهای یک ساله کهور در گلدانهای حاوی خاکهای آلوده به لجن نفتی کشت شدند. این گلدانها شامل کمپوست و بیوچار با نسبت ۱ و ۲% وزنی بودند. همچنین دو تیمار شاهد یکی بدون کهور و دیگری با کهور نیز در نظر گرفته شد. این آزمایش در قالب طرح کاملا تصادفی در ۳ تکرار اجرا شد. بعد از اتمام دوره شش ماهه کشت، از خاک گلدانها نمونهبرداری و مقدار TPH، نیکل و وانادیوم موردسنجش قرار گرفت. نتایج نشان داد که کمترین مقدار TPH در تیمار کمپوست ۲% (ppm ۶۳/۱۰) مشاهده شد که دارای اختلاف معنیداری با دیگر تیمارها بود. بیشترین مقدار آن در شاهد بدون کهور (ppm ۵۷/۲۲) مشاهده شد. بیشترین مقدار وانادیوم در تیمار شاهد (mg/kg ۵۰/۶۹) مشاهده شد. تیمارهای کمپوست ۲% (mg/kg ۶۶/۴۷) کمترین مقدار وانادیوم را داشتند. مقایسه بین تیمارهای مورد برسی نشان داد که بین تیمارهای کمپوست ۱ (mg/kg ۱۷/۱۱۷) و ۲% (mg/kg ۰۰/۱۱۸) و بیوچار ۲% (mg/kg ۶۷/۱۱۶) تفاوت معنیداری وجود نداشت و بیشترین کاهش نیکل مربوط به این تیمارها بود، که میتواند ناشی از تاثیرات مثبت اصلاح خصوصیات فیزیکی و شیمایی خاک در بهبود گیاه پالایی باشد. بنابراین، استفاده از بیوچار و کمپوست میتواند توان گیاهپالایی کهور را افزایش دهد.
کلمات کلیدی: بیوچار, کمپوست زباله شهری, گیاه پالایی, وانادیم, هیدروکربن های کل نفتی
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1294662/