روانسنجی نسخه فارسی مقیاس ارتباط پزشک و بیمار (DPC) برای ارزیابی مهارت در مواقع حاد و بحرانی در ایران
عنوان مقاله: روانسنجی نسخه فارسی مقیاس ارتباط پزشک و بیمار (DPC) برای ارزیابی مهارت در مواقع حاد و بحرانی در ایران
شناسه ملی مقاله: JR_PAHM-20-5_009
منتشر شده در در سال 1400
شناسه ملی مقاله: JR_PAHM-20-5_009
منتشر شده در در سال 1400
مشخصات نویسندگان مقاله:
مریم اکبری لاکه - Center for Educational Research in Medical Sciences (CERMS), Department of Medical Education, School of Medicine, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran.
سیمین شعیبی - Virtual School of Medical Education and Management, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran
خلاصه مقاله:
مریم اکبری لاکه - Center for Educational Research in Medical Sciences (CERMS), Department of Medical Education, School of Medicine, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran.
سیمین شعیبی - Virtual School of Medical Education and Management, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran
مقدمه: برقراری رابطه مناسب بین بیمار و پزشک، جزء اساسی یک مراقبت پزشکی با کیفیت است و ارتباط موثر، نقش مهمی در نظام سلامت کشور دارد. بدلیل اهمیت این صلاحیت و نبودن ابزار ارزیابی مناسب برای آن در فارسی، این مطالعه با هدف بررسی ویژگی های روان سنجی مقیاس (DPC) برای ارزیابی ارتباط پزشک و بیمار در مواقع حاد و بحرانی در دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی انجام شد.
مواد و روش کار: در این مطالعه نسبت به روانسنجی نسخه فارسی ابزار ارزیابی ارتباط پزشک و بیمار در شرایط حاد و بحرانی ساستریکت و همکاران اقدام شد. جامعه آماری شامل بیماران مراجعه کننده به بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی بودند که براساس معیارهای ورود به پژوهش۳۸۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. پس از ترجمه و تطبیق فرهنگی، روایی صوری و محتوایی، پایایی بررسی شد و روایی سازه ای با استفاده از تحلیل عاملی تاییدی نرم افزار تحلیل عاملی Lisrel مورد بررسی قرار گرفت.
یافته ها: از ۳۸۰ نفر شرکت کننده در پژوهش، ۲۳۳ نفر زن بودند و ۱۴۷ نفر مرد. ۳۴۶ نفر متاهل بودند و بیش از نیمی از آنها ۱۹۸ نفر تحصیلات دیپلم داشتند، ۳۱۵ نفر شاغل بودند. میانگین نسبت روایی محتوا طبق نظر خبرگان ۰/۹۹ بود. در تحلیل عاملی تاییدی تمام ۱۵ گویه بار عاملی بالای ۰/۴ داشتند و این مقیاس در جامعه ایرانی از برازش خوبی برخوردار بود. پایایی با استفاده از آلفای کرونباخ ۰/۹۶ و با روش آزمون باز آزمون، ۰/۹ بود.
نتیجه گیری: ابزار از روایی و پایایی مناسبی در ایران برخوردار است که مدیران نظام سلامت با استفاده از این مقیاس، می توانند متوجه نقاط قوت و ضعف ارتباطی شده و بر اساس آن، برنامه های توانمند سازی و آموزشی طراحی کنند.
کلمات کلیدی: Psychometrics, communication skills, acute and critical conditions, روانسنجی, مهارت ارتباطی, شرایط حاد و بحرانی
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1295425/