مقایسه تاثیر گفت وگو بر کنش داستانی «خسرو و شیرین» و «لیلی و مجنون» نظامی
عنوان مقاله: مقایسه تاثیر گفت وگو بر کنش داستانی «خسرو و شیرین» و «لیلی و مجنون» نظامی
شناسه ملی مقاله: JR_JLLR-19-37_002
منتشر شده در در سال 1400
شناسه ملی مقاله: JR_JLLR-19-37_002
منتشر شده در در سال 1400
مشخصات نویسندگان مقاله:
مرضیه اسماعیل زاده مبارکه - دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه اصفهان
محسن محمدی فشارکی - دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه اصفهان (نویسنده مسئول)
خلاصه مقاله:
مرضیه اسماعیل زاده مبارکه - دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه اصفهان
محسن محمدی فشارکی - دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه اصفهان (نویسنده مسئول)
این پژوهش به بررسی عنصر گفتوگو در دو منظومه خسرو و شیرین و لیلی و مجنون میپردازد و جایگاه گفتگوها را در بافت موقعیتی دو داستان نشان میدهد. در بررسی صورت گرفته مشاهده شد که حدود ۵۱ درصد از داستان خسرو و شیرین و حدود ۲۸ درصد از داستان لیلی و مجنون را گفتوگو تشکیل میدهد. گفتوگوها در هر دو اثر منطبق با درونمایه آن است چرا که نظامی با توجه به تفاوت فضای دو داستان، شیوه بیان و کارکردهای متفاوتی برای گفتوگوها خلق کرده است. گفتوگو در خسرو وشیرین به دلیل پویا بودن شخصیتها فراوانی بیشتر و کارکردهای متنوعتری نیز دارد. تنوع کمتر انواع گفتوگو در لیلی و مجنون با عواملی چون شیوه روایت داستان، شخصیت گوشهگیر مجنون و انزواطلبی و رازداری لیلی و به طور کلی ایستایی شخصیتها مرتبط است. در مقاله حاضر به روش توصیفی و تحلیل محتوا به این پرسش پاسخ داده شده است که نظامی از چه نوع گفتوگوهایی در خسرو و شیرین و لیلی و مجنون استفاده کرده و تاثیر، هدف و کارکرد این گفتوگوها در این دو منظومه به چه صورت بوده است؟
کلمات کلیدی: خسرو و شیرین, لیلی و مجنون, گفت وگو
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1307897/