تاثیر تمرینات قدرتی بر پروتئین واکنش دهنده C سرم و فیبرینوژن پلاسمایی مردان جوان تمرین نکرده
عنوان مقاله: تاثیر تمرینات قدرتی بر پروتئین واکنش دهنده C سرم و فیبرینوژن پلاسمایی مردان جوان تمرین نکرده
شناسه ملی مقاله: JR_SHIMU-18-3_001
منتشر شده در در سال 1389
شناسه ملی مقاله: JR_SHIMU-18-3_001
منتشر شده در در سال 1389
مشخصات نویسندگان مقاله:
حشمت اله پارسیان - گروه فیزیولوژی ورزش، دانشگاه آزاد اسلامی واحد آزادشهر
سیده زهرا سیدالنگی - گروه شیمی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد آزادشهر
فرشاد غزالیان - گروه فیزیولوژی ورزش، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
شهرام سهیلی - گروه فیزیولوژی ورزش، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهریار تهران
فتانه خانعلی - گروه آمار زیستی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران
حسین شیروانی - گروه فیزیولوژی ورزش، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهر ری تهران
خلاصه مقاله:
حشمت اله پارسیان - گروه فیزیولوژی ورزش، دانشگاه آزاد اسلامی واحد آزادشهر
سیده زهرا سیدالنگی - گروه شیمی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد آزادشهر
فرشاد غزالیان - گروه فیزیولوژی ورزش، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
شهرام سهیلی - گروه فیزیولوژی ورزش، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهریار تهران
فتانه خانعلی - گروه آمار زیستی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران
حسین شیروانی - گروه فیزیولوژی ورزش، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهر ری تهران
مقدمه: بیماری های قلبی عروقی و از همه مهم تر مشکلات عروق کرونر از علل اصلی مرگ و میر در دنیای صنعتی امروز به شمار می رود. افزایش مقدار پایهCRP سرم و فیبرینوژن پلاسما از عوامل هشدار دهنده مستقل و قوی خطرات بعدی بیماری های قلبی عروقی معرفی شده اند. هدف از این پژوهش، بررسی تاثیر تمرینات قدرتی بر پروتئین واکنش دهنده C و فیبرینوژن پلاسمایی مردان جوان تمرین نکرده بود. مواد و روش ها: تعداد ۲۴ دانشجوی مرد انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه مساوی قدرتی و کنترل تقسیم شدند. برنامه تمرین قدرتی به صورت دایره ای به مدت ۱۲ هفته، هر هفته ۳ جلسه، با شدت ۷۰، ۸۰ و ۹۰ درصد قدرت بیشینه در سه نوبت و به ترتیب ۱۲، ۱۰ و ۸ تکرار انجام شد. جهت اندازه گیری کمی متغیرهای CRP سرم و فیبرینوژن پلاسما، به ترتیب از کیت های مخصوص و به روش ایمونوتوربیدیمتری با حساسیت بالا و روش انعقادی استفاده شد. از آزمون t مستقل برای آزمون فرضیه های پژوهش و تحلیل آماری یافته های پژوهش در سطح معنی داری ۵/۰≥ استفاده شد. یافته های پژوهش: تمرینات قدرتی سبب کاهش معنی دار CRP سرم و فیبرینوژن پلاسما در مردان جوان تمرین نکرده گردید. بحث و نتیجه گیری: از آن جا که تمرینات قدرتی کنترل شده بر شاخص های CRP و فیبرینوژن، به عنوان یکی از راهکارهای عملی و یا مکانیسم های ممکن در کاهش این شاخص ها، می تواند به کاهش بیماری های قلبی عروقی منجر شود. بنا بر این، توصیه می شود با رعایت احتیاط به منظور پیش بینی و پیشگیری از اختلالات قلبی و عروقی از این گونه تمرینات استفاده شود.
کلمات کلیدی: C-reactive protein, fibrinogen, maximum strength, : CRP, فیبرینوژن, قدرت بیشینه
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1323402/