دادرسی غیابی در پرتو قواعد فقهی
عنوان مقاله: دادرسی غیابی در پرتو قواعد فقهی
شناسه ملی مقاله: JR_IJRJ-9-30_004
منتشر شده در در سال 1391
شناسه ملی مقاله: JR_IJRJ-9-30_004
منتشر شده در در سال 1391
مشخصات نویسندگان مقاله:
محمدرضا کاظمی - واحد مشهد
جواد محمدعلیزاده - واحد چالوس
خلاصه مقاله:
محمدرضا کاظمی - واحد مشهد
جواد محمدعلیزاده - واحد چالوس
دادرسی غیابی، نوعی از دادرسی است که در غیاب مدعی علیه، به موضوع دعوی، رسیدگی شده و در پایان حکم غیابی صادر می شود. اگر یکی از طرفین دعوا غایب باشد، از طریق دادرسی غیابی، در فقه با استناد به آیات و روایات از معصومین علیهم السلام و نیز وضع قوانینی در حقوق، این غیبت مانعی جهت احقاق حق و اجرای عدالت ایجاد نمی کند. این رسیدگی به صورت مطلق و بدون شرط نیست، بلکه برای جلوگیری از ضرر و زیان احتمالی مدعی علیه غایب، حق مورد مطالبه را با اخذ کفیل به مدعی پرداخت می نمایند ولی برای غایب، حق اعتراض ایجاد می شود. فقهای امامیه علاوه بر بحث پیرامون اصل جواز یا عدم جواز حکم غیابی و شرایط صدور حکم علیه غایب هریک بنا به تشخیص خود آیینی را در مورد دادرسی غیابی بیان کرده اند. نگارنده بر این باور است که به لحاظ اهمیت موضوع و ابهاماتی که در این خصوص وجود دارد، به تبیین آیین دادرسی غیابی به لحاظ قاعده فقهی با مصادیق حکم غیابی در امور حقوقی و جزایی بپردازد.
کلمات کلیدی: دادرسی غیابی, قاعده فقهی, واخواهی
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1372826/