برآورد نیاز آبی و ضریب گیاهی برنج رقم های کوهسار و هاشمی در سامانه های مختلف کشت
Publish place: Journal of Water Research in Agriculture، Vol: 35، Issue: 3
Publish Year: 1400
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 314
This Paper With 12 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
این Paper در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_WRA-35-3_002
تاریخ نمایه سازی: 26 دی 1400
Abstract:
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثرات مدیریت آبیاری بر روی مقدار آب مورد نیاز مزرعه برنج و ضریب گیاهی در کشت اول دو رقم هاشمی و کوهسار در شرایط مزرعه در شهرستان محمودآباد در استان مازندران بود. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در دو سال زراعی ۹۶-۱۳۹۵ و ۹۷-۱۳۹۶ انجامشد. مقدار آب مورد نیاز مزرعه (از نشاءکاری تا برداشت) و ضریب گیاهی این دو رقم در دو سامانه کشت سنتی غرقابی و مدیریت کشت فشرده برنج مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که در کشت نخست، مقدار میانگین دوساله آب مورد نیاز مزرعه برای رقم های کوهسار و هاشمی در سامانهی مدیریت کشت فشردهی برنج به ترتیب ۵۳۴ و ۵۵۶ و برای سامانهی سنتی غرقابی ۶۲۳ و ۶۳۲ میلیمتر بود. مقدار آب مورد نیاز مزرعه در کشت سنتی غرقابی نیز به میزان ۱۳/۱% در سامانهی مدیریت کشت فشردهی برنج کاهش یافت. مقادیر ضریب گیاهی بر پایهی تبخیر- تعرق مرجع از روش تشتک تبخیر برای فازهای سه گانهی رویشی، زایشی و رسیدن، برای سامانهی سنتی غرقاب در کشت اول برای رقم کوهسار به ترتیب از راست به چپ برابر با (۱/۱۴-۱/۱۲۹ -۰/۹۲) و هاشمی (۱/۱۸-۱/۳۲-۰/۹۲) به دست آمد. طبق نتایج به دست آمده می توان دریافت که به کارگیری سامانهی کشت فشردهی برنج باعث صرفه جویی قابل ملاحظه ای در مصرف آب شالیزار میشود. لذا با توجه به کمبود آب در کشور، می توان از این روش به عنوان یکی از راهکارهای سازگاری با کمآبی در مناطق برنج خیز بهره برد.
Keywords:
Authors
نوراله جلالی کوتنایی
دانشجوی دکتری گروه مهندسی آب، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری.
علی شاهنظری
استاد گروه مهندسی آب، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری.
میرخالق ضیاء تباراحمدی
استاد گروه مهندسی آب، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری.
مجتبی خوش روش
دانشیار گروه مهندسی آب، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری.
مجتبی رضایی
عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات برنج کشور، سازمان تحقیقات ترویج و آموزش کشاورزی، رشت، ایران.
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :