ارزیابی روشهای کریجینگ و کوکریجینگ در تخمین شوری و اسیدیته عمقی خاک (مطالعه موردی: اراضی منطقه بوکان)
عنوان مقاله: ارزیابی روشهای کریجینگ و کوکریجینگ در تخمین شوری و اسیدیته عمقی خاک (مطالعه موردی: اراضی منطقه بوکان)
شناسه ملی مقاله: JR_JWAI-2-2_006
منتشر شده در در سال 1387
شناسه ملی مقاله: JR_JWAI-2-2_006
منتشر شده در در سال 1387
مشخصات نویسندگان مقاله:
خالد احمدالی
سامان نیک مهر
عبدالمجید لیاقت
خلاصه مقاله:
خالد احمدالی
سامان نیک مهر
عبدالمجید لیاقت
با توجه به اهمیت آگاهی از نحوه پراکنش مکانی شوری و اسیدیته در اعماق مختلف خاک، برای تعیین تناسب اراضی برای کاشت و یا تعیین میزان آب لازم برای آبشویی در اراضی شور و از طرفی مشکلات و هزینه های اندازه گیری صحرایی این داده ها، یافتن راهکار مناسب در تخمین این پارامترها امری ضروری به نظر می رسد. با در نظر گرفتن همبستگی مکانی شوری و اسیدیته در اعماق مختلف، با استفاده از اطلاعات موجود در یک عمق می توان اطلاعات موجود در دیگر اعماق را برآورد کرد. مطالعه حاضر با هدف بررسی و تعیین پراکنش مکانی شوری و اسیدیته در سه عمق۳۰-۰ ،۶۰-۳۰ و ۹۰-۶۰ سانتی متر خاک به کمک مقادیر این دو پارامتر در خاک سطحی در منطقه بوکان انجام گرفت. برای این منظور روش کوکریجینگ برای تخمین و تهیه نقشه پراکنش پارامترهای مذکور استفاده شد. نتایج حاصل از این تخمین با نتایج حاصل از کریجینگ معمولی در آن نقاط مقایسه شد. نتایج نشان داد که روش کوکریجینگ برتری زیاد محسوسی نسبت به کریجینگ ندارد. با در نظر گرفتن پیچیدگی این روش در شرایطی که تعداد نمونه ها برابر باشد و مدلهای برازش داده شده بر داده ها یکسان باشد، روش کریجینگ توصیه می شود.
کلمات کلیدی: کریجینگ, منطقه بوکان, شوری, کوکریجینگ, همبستگی مکانی, اسیدیته
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1378981/