انطباق زبان الگو با معماری بومی روستایی ایران در راستای پایداری محیط (مطالعه موردی، دهستان لفور)
عنوان مقاله: انطباق زبان الگو با معماری بومی روستایی ایران در راستای پایداری محیط (مطالعه موردی، دهستان لفور)
شناسه ملی مقاله: JR_JGQE-9-372_026
منتشر شده در در سال 1398
شناسه ملی مقاله: JR_JGQE-9-372_026
منتشر شده در در سال 1398
مشخصات نویسندگان مقاله:
ملیکا کیوانی نژاد - دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
شهره تاج - دکتری جغرافیا و برنامه ریزی روستایی،استادیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی روستایی،دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی،تهران ،ایران
هما صالحی - دکتری جغرافیا و برنامه ریزی روستایی،استادیار مدعو گروه جغرافیا و برنامه ریزی روستایی،دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی،تهران ،ایران
خلاصه مقاله:
ملیکا کیوانی نژاد - دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
شهره تاج - دکتری جغرافیا و برنامه ریزی روستایی،استادیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی روستایی،دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی،تهران ،ایران
هما صالحی - دکتری جغرافیا و برنامه ریزی روستایی،استادیار مدعو گروه جغرافیا و برنامه ریزی روستایی،دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی،تهران ،ایران
در مناطق روستایی، زبان الگوی معماری بیشتر با ابعاد محیطی معماری بومی، انطباق دارد و کریستوفر الکساندر اولین بار با مطرح کردن نظریه زبان الگو گامی موثر در این زمینه برداشت. به اعتقاد وی تمامی بناهایی که تاکنون ساخته شده اند چه سنتی و چه نوین همگی آن ها شکلشان را از زبان هایی می گیرند که سازندگان شان به کار می برند؛ و این زبان است که به ساختار معنا و مفهوم می بخشد و آن را از بی هویتی ناشی از آن نجات می دهد. عوامل تعیین کننده معماری بومی را می توان همان عوامل (مولدهای) توسعه پایدار یعنی: طبیعت، مردم (جامعه)، ساخت و الگو، دانست. لذا در مقاله پیش رو سعی بر این است تا الگوهای موثر بر زبان الگوی معماری بومی روستایی و تاثیر آن در توسعه پایدار روستاها واکاوی شود. به عبارتی در این مقاله مسکن روستایی از دیدگاه معماری مورد بررسی قرار گرفته و به جایی می رسد که وجه اشتراک و درهم تنیدگی خاصی مشاهده می شود و وجه افتراق و تمایزی بین آن ها مشاهده نمی شود. در واقع کشف ارتباطی مستقیم بین این دو (نگاه معماری و زبان الگو در جغرافیای روستایی) از اهداف این مقاله است. متغیرهای این پژوهش ذاتا کیفی هستند، مقادیر عددی به خود نمی گیرند، بلکه ارزش های کیفی را می پذیرند؛ اما با روش هایی چون رتبه بندی (طیفی از رتبه های ارزشی: طیف لیکرت در برابر هر گویه پرسشنامه قرارگرفته)، قابل اندازه گیری شده اند و می توان آن ها را مورد تحلیل آماری(آزمون فرضیه) -آزمون استقلال صفات قرار داد.
کلمات کلیدی: معماری بومی, روستا, زبان الگو, توسعه پایدار, مازندران
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1393314/