شورای همکاری خلیج فارس: از مدیریت همکاری تا تعمیق همگرایی اقتصادی
عنوان مقاله: شورای همکاری خلیج فارس: از مدیریت همکاری تا تعمیق همگرایی اقتصادی
شناسه ملی مقاله: JR_PIR-9-30_006
منتشر شده در در سال 1396
شناسه ملی مقاله: JR_PIR-9-30_006
منتشر شده در در سال 1396
مشخصات نویسندگان مقاله:
محسن شکری - ندارم
رضا اکبریان - دانشیار دانشکده اقتصاد دانشگاه شیراز
خلاصه مقاله:
محسن شکری - ندارم
رضا اکبریان - دانشیار دانشکده اقتصاد دانشگاه شیراز
چکیده خروج بریتانیا از منطقه خلیج فارس در اواخر دهه۱۹۶۰، با استقلال سیاسی و اقتصادی شیخنشینهای عربی حوزه خلیج فارس همراه بود. ظهور این بازیگران جدید در عرصه نظام منطقه ای خلیج فارس، معادلات ساختاری منطقه را در ابعاد مختلف تحت شعاع قرار داد. دولت های عربی حوزه خلیج فارس تحت تاثیر دیالکتیک اندرکنش عوامل سیاسی، اقتصادی، اجتماعی- فرهنگی و امنیتی در سطوح داخلی، منطقه ای و بین المللی هرچه بیشتر در ایجاد یک سازوکار درون منطقه ای ترغیب شدند. در نهایت، این دولت ها در یک حلقه ارتباطی مبتنی بر وفاق، شورای همکاری خلیج فارس را تشکیل دادند. این مقاله، با تبیین نظری و فرانظری مبانی همگرای منطقه ای و با اتکا به روشهای مختلف تحلیلی(توصیفی، تحلیلی، تبیینی- علی، فرایندی، ساختاری، کارگزاری)، می کوشد به این سوال پاسخ دهد که فرایند همکاری ها و همگرایی منطقه ای پس از شکل گیری شورای همکاری خلیج فارس، با چه تحولات مهمی روبه رو بوده است؟ در این راستا، فرض مهم این نوشتار، این است که اولویت های شورای همکاری خلیج فارس پس از شکل گیری تغییر پیدا کرده و اعضا با نهادسازی بسترمند، ضمن مدیریت همکاری ها، مقدمات لازم را برای تعمیق همگرایی اقتصادی در سطح فراملی در بخش های مختلف فراهم کرده و با افزایش وابستگی متقابل بین یکدیگر، شورا را به یک پروژه همگرایی مهم درجهت منطقه گرایی اقتصادی مبدل کرده اند. یافته های پژوهش نیز با بررسی فرایند مدیریت همکاری ها درجهت تعمیق همگرایی اقتصادی در چارچوب مدل تحلیلی پژوهش، این فرض را تایید میکند.
کلمات کلیدی: شورای همکاری خلیج فارس, چندجانبه گرایی, تعاملات فراملی, همگرایی اقتصادی, وابستگی متقابل
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1397399/