تحلیل قاعده تقلیل خسارت در حقوق ایران و اسناد بین المللی
عنوان مقاله: تحلیل قاعده تقلیل خسارت در حقوق ایران و اسناد بین المللی
شناسه ملی مقاله: LIPSHCONF01_093
منتشر شده در اولین کنفرانس حقوق، حقوق بین الملل،علوم سیاسی و علوم انسانی در سال 1400
شناسه ملی مقاله: LIPSHCONF01_093
منتشر شده در اولین کنفرانس حقوق، حقوق بین الملل،علوم سیاسی و علوم انسانی در سال 1400
مشخصات نویسندگان مقاله:
فاطمه زهرا رجبی فومشی - کارشناسی ارشد حقوق خصوصی دانشگاه فروردین قائمشهر
خلاصه مقاله:
فاطمه زهرا رجبی فومشی - کارشناسی ارشد حقوق خصوصی دانشگاه فروردین قائمشهر
قاعده تقلیل خسارت در نظام حقوقی کامن لا ریشه دارد و در اسناد مهم بین المللی احکام و مقررات صریحی در مورد این قاعده وضع شده است. بر مبنای این قاعده هرگاه در اثر خطای دیگری، شخصی در معرض تحمل ضرر قرار گیرد، مکلف است در حد متعارف تلاش کند تا از بروز ضرر یا گسترش آن جلوگیری نماید و الا نسبت به زیان هایی که قابل پیش گیری بوده اند، حق مطالبه جبران خسارت ندارد. قاعده تقلیل خسارات یکی از محدودیتهای وارده بر اصل جبران کامل خسارات در اسناد بین المللی محسوب می شود. در این اسناد به صراحت قاعده تقلیل ثمن مورد پذیرش قرار گرفته است. در حقوق ایران نیز هرچند در قانون به آن تصریح نشده است، ولی در متون فقهی، قواعدی همچون تسبیب و اقدام و مسائل متفرقه مطرح شده در فروعات فقهی به ویژه در مسئولیت های قهری می توان به نتیجه مشابه در اسناد بین المللی رسید. بنابراین در این زمینه بین اسناد و حقوق ایران هماهنگی وجود دارد.
کلمات کلیدی: تقلیل خسارت،جبران ضرر،مسئولیت
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1406553/