اثر سایتوتوکسیک نایسین بر روی رده ی سلولی سرطانی معده
عنوان مقاله: اثر سایتوتوکسیک نایسین بر روی رده ی سلولی سرطانی معده
شناسه ملی مقاله: JR_NCMBJ-3-10_001
منتشر شده در در سال 1392
شناسه ملی مقاله: JR_NCMBJ-3-10_001
منتشر شده در در سال 1392
مشخصات نویسندگان مقاله:
فریبا گودرزی - Department of Biology, Faculty of Science, University of MohagheghArdabili, Ardabil, Iran
اسداله اسدی - Department of Biology, Faculty of Science, University of MohagheghArdabili, Ardabil, Iran
صابر زهری - Department of Biology, Faculty of Science, University of MohagheghArdabili, Ardabil, Iran
خلاصه مقاله:
فریبا گودرزی - Department of Biology, Faculty of Science, University of MohagheghArdabili, Ardabil, Iran
اسداله اسدی - Department of Biology, Faculty of Science, University of MohagheghArdabili, Ardabil, Iran
صابر زهری - Department of Biology, Faculty of Science, University of MohagheghArdabili, Ardabil, Iran
سابقه و هدف: سرطانهای معده- رودهای از شایع ترین سرطانها در سراسر دنیا میباشند که علت توزیع این سرطانها فاکتورهای محیطی و ارثی میباشد، فاکتورهایی مانند عادتهای غذایی، فعالیت فیزیکی و کشیدن سیگار نقش بسیار مهمی در ابتلا به این سرطانها ایفا میکنند، سرطان معده چهارمین سرطان متداول و دومین سرطان مرگبار در دنیاست. نایسین، پپتیدی ضد میکروبی با ۳۴ بنیان اسید آمینه است و به علت دارا بودن آمینواسید لانتیونین جزو خانوادهی لانتی بیوتیک هاست. هدف از این مطالعه بررسی اثر سایتوتوکسیسیتی نایسین بر روی ردهی سلولی سرطانی معده میباشد. مواد و روش ها: به منظور مطالعهی اثر سایتوتوکسیک باکتریوسین نایسین بر روی سلولهای AGS ، این سلولها به تعداد ۱۰۴ سلول در پلیتهای ۹۶ خانه ای کشت داده شدند و به مدت یک شبانه روز در انکوباتور در دمای ۳۷ درجهی سانتی گراد، با ۵ درصد CO۲ و ۹۵ درصد هوای مرطوب انکوبه شدند، پس از ۲۴ ساعت این سلولها با غلظتهای مختلف ۰، ۱۵، ۳۰، ۴۰، ۶۰، ۷۵، ۱۵۰، ۲۵۰، ۳۵۰ و ۴۵۰ میکرومولار نایسین تیمار شدند و برای هر غلظت ۳ بار تکرار انجام شد، در نهایت اثر سایتوتوکسیک نایسین بر روی این سلولها در بازه های زمانی ۲۴, ۴۸ و ۷۲ ساعت پس از تیمار بررسی شد. یافتهها: در هر سه بازهی زمانی مشاهده شد که با افزایش غلظت نایسین قابلیت زیستایی سلولها کاهش مییابد، به علاوه تیمار سلولها در بازهی زمانی طولانیتر اثر سایتوتوکسیسیتی بیشتر دارد. نتیجه گیری: بسیاری از پپتیدها با داشتن فعالیتهای بیولوژیکی به عنوان عوامل درمانی استفاده می شوند؛ از جملهی این پپتیدها نایسین میباشد که باعث مرگ در سلولهای AGS میشود، اثر سایتوتوکسیک نایسین بر روی این سلولها وابسته به غلظت و زمان است.
کلمات کلیدی: Nisin, AGS, Cytotoxicity, نایسین، AGS ، سایتوتوکسیسیتی
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1417790/