برهمکنش رسپتورهای موسکارینی و NMDA در هیپوکامپ پشتی موش صحرایی در تست اضطراب ماز بعلاوه ای شکل مرتفع
عنوان مقاله: برهمکنش رسپتورهای موسکارینی و NMDA در هیپوکامپ پشتی موش صحرایی در تست اضطراب ماز بعلاوه ای شکل مرتفع
شناسه ملی مقاله: JR_DMED-18-4_002
منتشر شده در در سال 1389
شناسه ملی مقاله: JR_DMED-18-4_002
منتشر شده در در سال 1389
مشخصات نویسندگان مقاله:
مرتضی پیری - گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اردبیل
محمد ناصحی - گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسار، سمنان
نگار حیدری - دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم دارویی
مریم السادات شاهین - دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهر ری و عضو باشگاه پژوهشگران جوان
محمد رضا زرین دست - گروه فارماکولوژی، دانشکده پزشکی و مرکز ملی مطالعات اعتیاد، دانشگاه علوم پزشکی تهران
خلاصه مقاله:
مرتضی پیری - گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اردبیل
محمد ناصحی - گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسار، سمنان
نگار حیدری - دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم دارویی
مریم السادات شاهین - دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهر ری و عضو باشگاه پژوهشگران جوان
محمد رضا زرین دست - گروه فارماکولوژی، دانشکده پزشکی و مرکز ملی مطالعات اعتیاد، دانشگاه علوم پزشکی تهران
مقدمه و هدف: انتقال پیامهای تحریکی از طریق گیرندههای گلوتاماتی برای اعمال شناختی نظیر یادگیری و اضطراب حیاتی است. در مطالعه حاضر، نقش گیرندههای کولینرژیک موسکارینی هیپوکامپ پشتی در رفتار شبه اضطرابی القاءشده با مهارگیرندههای NMDA بررسی شدهاست. مواد و روش کار: در این مطالعه تجربی از ۱۰۵ سر موش صحرایی نر با وزن تقریبی ۲۰۰ تا ۲۵۰ گرم استفاده شد. حیوانها پس از بیهوشی در دستگاه استریوتاکسی قرارگرفتند و کانولگذاری دوطرفه در ناحیه CA۱ هیپوکامپ پشتی انجام شد. بعد از طی دوره بهبودی هفت روزه، آزمون رفتاری با استفاده از ماز بعلاوهای شکل مرتفع انجامگرفت آنالیز واریانس یکطرفه (ANOVA) و به دنبال آن تست توکی، دادهها را تجزیهوتحلیل کردند. نتایج: یافتههای ما نشانمیدهند که تزریق MK۸۰۱ (دو میکروگرم بر موش) و اسکوپولامین (چهار میکروگرم بر موش) به داخل ناحیه CA۱ هریک به تنهایی، درصد حضور در بازوی باز و درصد ورود به بازوی باز را افزایش میدهد، اما فعالیت حرکتی را تغییرنمیدهد؛ از طرف دیگر ، بهکاربردن دوزهای غیر موثر اسکوپولامین با دوز غیر موثر MK۸۰۱ فعالیت حرکتی را تغییرنمیدهد، اما درصد حضور در بازوی باز و درصد ورود به بازوی باز را افزایشمیدهد. نتیجه گیری: این یافتهها نشانمیدهند که نه تنها هر دو گیرنده NMDA و گیرنده های موسکارینی استیل کولین در تعدیل اضطراب در هیپوکامپ پشتی موش صحرایی نقش دارند، بلکه بین آنها یک برهمکنش پیچیده نیز وجوددارد.
کلمات کلیدی: گیرنده های NMDA, گیرنده های موسکارینی استیل کولین, هیپوکامپ پشتی, اضطراب, موش صحرایی
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1426424/