کاربست عقلانیت و مصلحت در حقوق کیفری ایران و فقه امامیه
عنوان مقاله: کاربست عقلانیت و مصلحت در حقوق کیفری ایران و فقه امامیه
شناسه ملی مقاله: JR_JCCJ-1-2_005
منتشر شده در در سال 1400
شناسه ملی مقاله: JR_JCCJ-1-2_005
منتشر شده در در سال 1400
مشخصات نویسندگان مقاله:
سید عباس جزایری - گروه حقوق،واحد شهرکرد،دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران
خلاصه مقاله:
سید عباس جزایری - گروه حقوق،واحد شهرکرد،دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران
عقلانیت به توانایی و قابلیت انسان برای اتخاذ تصمیمات هوشمندانه اشاره دارد. سنت، عادت، احساس و تقلید کورکورانه نقطه مقابل عقلانیت می باشند. مصلحت نیز هم وزن با منفعت، خیر و صلاحی است که در امور نهفته است و به هنگام انتخاب بین دو یا چند چیز ملاک رجحان قرار داده می شود. چگونگی تعامل عقل و مصلحت با حقوق کیفری از موضوعاتی است که در فقه امامیه و حقوق کیفری ایران به میزان اندک به آن پرداخته شده و بسیار کمتر از آنچه در تئوری به آن پرداخته شده، در عمل محل توجه و موجد اثر بوده است. در این مقاله برآنیم تا ضمن تبیین مفاهیم عقلانیت و مصلحت، میزان توجه قانونگذار ایرانی را در قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲، نسبت به مقوله های عقلانیت و مصلحت و مولفه های آن مورد ارزیابی و سنجش قرار دهیم. پیش فرض نگارنده در این نوشتار آن است که عدم توجه به مصلحت و عقلانیت در قانونگذاری کیفری، از عوامل تهدید کننده امنیت قضایی شهروندان است. برای نمونه ضمان عاقله صرفا یکی از ده ها مصداق برای بی توجهی به عقلانیت و مصلحت در قانونگذاری جزایی است که این مقاله بدان اشاره دارد.
کلمات کلیدی: عقلانیت, مصلحت, قانونگذاری جزایی, فقه امامیه, ضمان عاقله
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1431524/