طراحی مجموعه توریستی و تفریحی در شهر یاسوج با رویکرد معماری همساز با اقلیم
عنوان مقاله: طراحی مجموعه توریستی و تفریحی در شهر یاسوج با رویکرد معماری همساز با اقلیم
شناسه ملی مقاله: UVCONF03_036
منتشر شده در سومین کنفرانس بین المللی فناوری های نوین در مهندسی معماری و شهرسازی ایران در سال 1400
شناسه ملی مقاله: UVCONF03_036
منتشر شده در سومین کنفرانس بین المللی فناوری های نوین در مهندسی معماری و شهرسازی ایران در سال 1400
مشخصات نویسندگان مقاله:
محمد بخشایی مطلق - فارغ التحصیل کارشناسی ارشد مهندسی معماری، استاد دانشگاه فنی پسران و دانشگاه سما یاسوج
خلاصه مقاله:
محمد بخشایی مطلق - فارغ التحصیل کارشناسی ارشد مهندسی معماری، استاد دانشگاه فنی پسران و دانشگاه سما یاسوج
همواره قابل لمس ترین مشکل در عصر حاضر، به خصوص در ایران، مشکل انرژی است. شاید بتوان طراحی پایدار را موثرترین راه در حوزه کاهش مصرف انرژی، در ساختمان ها دانست که متاسفانه در کشور ما بدون توجه به شرایط اقلیمی بهره برداری های محدودی از این روش به عمل آمده است. هدف از پژوهش حاضر بررسی راهکارهای طراحی اقلیمی و تطبیق آنها با شرایط اقلیمی شهر یاسوج جهت دستیابی به حداقل مصرف انرژی در حوزه ساختمان و در حالت آرمانی تولید انرژی مازاد می باشد. وجود مشکل کمبود منابع انرژی و مصرف بالای ساختمان های مسکونی، جای خالی آن در مباحث فنی معماری بسیار احساس می شود تا بتوان شهرها، به خصوص شهرستانها را از معضل کمبود انرژی نجات داد. در رساله حاضر ابتدا به بررسی تاریخچه طراحی پایدار و در نهایت ارائه برنامه ای برای استفاده از آن جهت شهرک های گردشگری و تفریحی پرداخته خواهد شد. در این تحقیق با بررسی طراحی پایدار در معماری و مفاهیم مرتبط با آن و هچنین بررسی اسناد تحقیقاتی و مطالعه آنها در منابع دیگر به بررسی شیوه های نوین معماری مانند معماری سبز که یقینا طراحی ساختمان را نیز تحت تاثیر خود قرار داده است، در طراحی مجموعه های تفریحی پرداخت و راهکارهای مناسب و اصول طراحی نوینی را بدست آورد. با توجه به تمامی مطالب گفته شده در مورد رویکرد استفاده از اشکال طبیعی در حال حرکت در طبیعت و با هدف اینکه فضاهای داخل ساختمان پویایی و حرکتی که مجتمع تفریحی وفرهنگی وجود دارد را حفظ کنند و با قرار گرفتن در در درون ساختمان حس حرکت و پویایی به مراجعه کننده ها منتقل شود فرم بنا را خطی در نظر گرفته و نمای ساختمان از حالات صاف به صورت لایه لایه و با عقب رفتگی در سطح نما در طبقات این حس حرکت را القا کردیم. شرایط اقلیمی که در اطراف یک بنا در زمستان حاکم باشد ، ما را در تعیین وضعیت نسبی فضاهای داخلی یاری منماید. قسمت شمالی یک ساختمان در زمستان به دلیل تشعشعات مستقیم خورشید را دریافت نمی کند . سردتر خواهد ماند. و بد من تدابیر قابل سکونت نیست. نمای شرقی و غربی قاعدتا باید به مقدار مساوی یکی در صبح و یکی در عصر ، تابش خورشیدی را دریافت روز در روی نمای غربی بیشتر از نمای شرقی بوده است که ناشی از غبارهای صبحگاهی ونیز هوای گرمتر در بعد از ظهر می باشد. نمای جنوبی ساختمان بدلیل اینکه مدت تابش آفتاب بر آن بیشتر است ، گرمترین و آفتابگیر ترین جهت در زمستان است پس طبیعی است نمای جنوبی در محور طولانی تر و در کشیدگی بیشتر سایت قرار می گیرد تا تابش بیشتر خورشید را دریافت نماییم . در این طرح برای جلوگیری از تابش آفتاب نیز از سایبان های خودکار که در داخل نما قرار دارد استفاده می نماییم. درنتیجه می توان با مطالعه و برنامه ریزی صحیح و طراحی هماهنگ با اقلیم، نهایت دقت را در استفاده از فناوری های هوشمند به کاربرد . فرایند طراحی یکی از مهم ترین بخش های ساخت وساز است، زیرا با مطالعات دقیق در طی این مرحله می توان تمام مشکلات ممکن در آینده را شناسایی کرد. همچنین آلودگی های حاصل از دوران بهره برداری، اغلب یا ریشه در طراحی نامناسب ساختمان دارند یا ناشی از فناوری های ساخت وساز ناهماهنگی و اجرای نامناسب ساختمان هستند.
کلمات کلیدی: معماری پایدار، طراحی اقلیمی، اوقات فراغت، مجموعه توریستی
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1437556/