تاملاتی در وجوه ترجمه(نا) پذیری شعر معاصر فارسی
عنوان مقاله: تاملاتی در وجوه ترجمه(نا) پذیری شعر معاصر فارسی
شناسه ملی مقاله: JR_LANG-12-2_012
منتشر شده در در سال 1400
شناسه ملی مقاله: JR_LANG-12-2_012
منتشر شده در در سال 1400
مشخصات نویسندگان مقاله:
فاطمه راکعی - پژوهشکده زبان شناسی/ پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
خلاصه مقاله:
فاطمه راکعی - پژوهشکده زبان شناسی/ پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
ترجمه در ارتباط میان فرهنگ ها نقشی اساسی ایفا می کند. متون ادبی نیز در انعکاس اندیشه، عواطف و تخیل انسان ها، جای گاهی ویژه دارند؛ اما ترجمهی متون ادبی، خاصه شعر، همواره محل بحث و چالش بوده، به نحوی که بسیاری از مترجمان و صاحب نظران، اصولا شعر را ترجمه ناپذیر می دانند. امروزه «مطالعات ترجمه» در جای گاه حوزه ای بینارشته ای، با هم کاری رشته های مختلف علمی، ازجمله زبان شناسی، ادبیات و فلسفه، به مسئله ی چیستی، چرایی و چه گونگی این نوع از ترجمه می پردازد و آرای مختلفی را تاکنون درباره ی ترجمهی شعر ارایه داده است. هدف مقاله ی حاضر، مطالعهی آرا و نظرات درباره ی ترجمه(نا) پذیری شعر، بررسی این دیدگاه ها و درنهایت، بررسی وجوهی از ترجمه پذیری و ترجمه ناپذیری شعر معاصر فارسی به زبان انگلیسی، با درنظرگرفتن متغیرهای موثر بر آن است. براساس یافته های این پژوهش، محتوا و پیام و ابداعات بیانی و زیبایی شناختی، نمادها و استعاره ها (عناصر جوهری شعر) و هم چنین، تلمیحات و اشارات تاریخی و فرهنگی (مسائل فرهنگی و اجتماعی) ترجمه پذیرند؛ آن چه سبب تلقی ترجمه ناپذیری از شعر شده است، عمدتا موارد موسیقایی، هم چون وزن و قافیه و جناس و نیز موارد بسیار درهم تنیده ای از معنا و آواست که ترجمه اش دشوار است؛ هرچند به استناد آن ها، نمی توان شعر را در کلیت آن «ترجمه ناپذیر» تلقی کرد.
کلمات کلیدی: ترجمه پذیری, ترجمه ناپذیری, شعر
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1512103/