بهبود کیفیت زهآبهای شور به روش گیاه پالایی
عنوان مقاله: بهبود کیفیت زهآبهای شور به روش گیاه پالایی
شناسه ملی مقاله: JR_JWWSE-7-2_006
منتشر شده در در سال 1401
شناسه ملی مقاله: JR_JWWSE-7-2_006
منتشر شده در در سال 1401
مشخصات نویسندگان مقاله:
جهانگیر عابدی کوپایی - استاد گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران.
امیر قدس مطهری - کارشناسی ارشد مهندسی آبیاری و زهکشی، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران.
نیلوفر نجفی - کارشناسی ارشد مهندسی منابع آب، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران
خلاصه مقاله:
جهانگیر عابدی کوپایی - استاد گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران.
امیر قدس مطهری - کارشناسی ارشد مهندسی آبیاری و زهکشی، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران.
نیلوفر نجفی - کارشناسی ارشد مهندسی منابع آب، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران
گیاهپالایی یکی از روشهای شوریزدایی نوین، اقتصادی و در عینحال دوستدار محیطزیست است. هدف از پژوهش حاضر بررسی میزان جذب و حذف برخی از عوامل آلاینده و مغذی موجود در آبهای شور توسط گیاه وتیور گراس (Chrysopogon zizanioides L. Roberty) است. این پژوهش در قالب یک طرح آزمایش کاملا تصادفی به شکل چند عاملی در سه سطح مختلف شوری زه آب (۱، ۱۰ و ۱۴ دسیزیمنس بر متر) و دو سطح تراکم کشت گیاه (۱۰ و ۲۰ بوته وتیور) با سه تکرار انجام شد. کشت گیاه وتیور در مخازن ۲۲۰ لیتری با سطح مقطع ۲۳/۰ مترمربع واقع در مزرعه آموزشی دانشگاه صنعتی اصفهان صورتگرفت. همچنین، تغییرات پارامترهای هدایت الکتریکی، کاتیونهای کلسیم، منیزیم، سدیم بههمراه عناصر مغذی نیتروژن، فسفر و پتاسیم با زمانماندهای ۳، ۷ و ۱۴ روز اندازهگیری شدند. نتایج بهدست آمده حاکی از آن است که گیاه وتیور قادر است در مدت ۱۴ روز هدایت الکتریکی زهآب را در محدوده ۸۸/۱۵-۱۴ درصد و کاتیونهای سدیم، کلسیم، منیزیم، نیترات، فسفات و پتاسیم را به ترتیب در محدوده ۳۶/۱۴-۵۹/۵، ۶۷/۴۱-۹۴/۳۲، ۱۴/۵۷-۵۱/۲۹، ۰۳/۴۴-۳۱، ۵۴/۱۵-۵۱/۴۴ و ۳۲/۵۶-۳۷/۲۴ درصد در سطوح شوری مختلف کاهش دهد. تراکمهای ۱۰ و ۲۰ بوته گیاه وتیور بهدلیل رشد زیاد گیاه با هم تفاوت معناداری از نظر جذب آلایندهها نشان ندادند.
کلمات کلیدی: شوریزدایی, وتیور گراس, کشت هیدروپونیک, مدیریت پایدار منابع آب
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1520895/