تحول ساختار معماری برج های خاموشی از دوره ساسانی تا سده های متاخر اسلامی

Publish Year: 1401
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 72

This Paper With 24 Page And PDF Format Ready To Download

  • Certificate
  • من نویسنده این مقاله هستم

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این Paper:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JARCS-14-1_006

تاریخ نمایه سازی: 9 مهر 1401

Abstract:

یکی از سنت های تدفینی در آئین زردشتی واگذاری و دفن مردگان در برج های خاموشی است. در این شیوه تدفین که ریشه های آن به فرهنگ های پیش از تاریخ لوانت، آسیای صغیر و ایران بازمی گردد، جسد در فضای باز و یا در سازه های مرتبط با تدفین قرار می گیرد و پس از جدا شدن گوشت از استخوان، یا در محل باقی می ماند و یا در قالب تدفین ثانویه استخوان متوفی مجددا دفن می گردد. با اینکه این سنت تدفین در ذیل عنوان واحد برج های خاموشی دسته بندی می شوند از منظر ویژگی های معماری تفاوت هایی بنیادین با یکدیگر دارند. در تحقیق حاضر تلاش می شود با استناد به متون نوشتاری و داده های باستان شناسی، ضمن تاریخ گذاری نسبی برج های خاموشی، تحولات شکلی این ساختارهای تدفینی از دوره ساسانی تا سده های متاخر اسلامی ارزیابی گردد. با این نگاه سه پرسش قابل طرح است: ۱) ساختار معماری برج های خاموشی از دوره ساسانی تا سده های متاخر اسلامی تا چه اندازه ادامه داشته و تا چه میزان تحول یافته است؟ ۲) چه عواملی در تحولات ایجادشده در ساختار معماری برج های خاموشی موثر بوده است؟ ۳) آیا می توان با استناد به این تحولات، راجع به تاریخ ساخت این فضاهای تدفینی گمانه هایی نسبی ارائه نمود؟ به منظور پاسخ به پرسش های فوق از روش توصیفی- تحلیلی استفاده شده است. مطالعات میدانی و کتابخانه ای به همراه بررسی مقایسه ای مهم ترین روش های گردآوری اطلاعات در تحقیق پیش رو است. تحقیق حاضر نشان می دهد برج های خاموشی از چهار الگوی متفاوت معماری تبعیت می کنند؛ کیفیت پوشش سقف، نحوه عرضه داشت جسد، تفکیک فضاهای تدفین، موقعیت استودان، نحوه ورود به فضای خورشید نگرشنی، جزئیات ساختار معماری و ایجاد ساختارهای مرتبط با تدفین از مهم ترین شاخص­های تمایز برج های خاموشی در تاریخ ایران است. تفاوت هایی که ریشه برخی از آنها را می توان به ۱) مهاجرت و تجمع زردشتیان در یزد و کرمان، ۲) مراودات زردشتیان ایران و هندوستان و ۳) اقدامات مانکجی لیمجی هاتریا در ایران نسبت داد.

Authors

سید مهدی موسوی نیا

استادیار گروه باستان شناسی، دانشگاه نیشابور، نیشابور، ایران.

مراجع و منابع این Paper:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :
  • ابودلف خزرجی، مسعر بن مهلهل، (۱۹۷۰)، الرساله الثانیه لابی دلف ...
  • ابوریحان بیرونی، محمد بن احمد، (۱۳۶۲)، التفهیم لاوائل صناعه التنجیم، ...
  • احمدی، رسول، مهرآفرین، رضا، (۱۳۹۹)، «پژوهشی در آیین دخمه گذاری ...
  • استرابو، (۱۳۸۲)، جغرافیای استرابو: سرزمین های زیر فرمان هخامنشیان، ترجمه ...
  • اورسول، ارنست، (۱۳۸۲)، سفرنامه قفقاز و ایران، ترجمه علی اصغر ...
  • اولئاریوس، آدام، (۱۳۶۹)، سفرنامه آدام اولئاریوس، ترجمه حسین کردبچه، تهران، ...
  • بویس، مری، (۱۳۷۷ )، چکیده تاریخ زردشت، ترجمه همایون صنعتی ...
  • تاورنیه، ژان باتیست، (۱۳۸۳)، سفرنامه تاورنیه، ترجمه حمید ارباب شیرانی، ...
  • توکل، ابوذر، (۱۳۹۴)، «مطالعه شواهد باستان شناختی مربوط به تدفین ...
  • ثعالبی، عبدالملک بن محمد، (۱۳۸۵)، شاهنامه ثعالبی در شرح احوال ...
  • جکسن، آبراهام ویلیامز، (۱۳۸۷)، سفرنامه جکسن، ایران در گذشته و ...
  • حسنی رازی، سید مرتضی بن داعی، (۱۳۶۴)، تبصره العوام فی ...
  • حصار نوی، علیرضا، خانلرخانی، فرزانه، (۱۳۸۱)، گزارش دخمه های استان ...
  • حصارنوی، علیرضا، (۱۳۹۱)، «دخمه کاوس، قدیمی ترین دخمه در ایران»، ...
  • حیدری، ملیکا، مهرآفرین، رضا، چرتی، کارلو جیووانی، (۱۳۹۹)، «بررسی روند ...
  • خواجه پور، منصور، رئوفی، زینب، (۱۳۹۷)، «راهبردی نظری برای باززنده ...
  • مجموعه قوانین زردشت (وندیداد اوستا)، (۱۳۸۴)، به کوشش جیمس دارمستتر، ...
  • دالمانی، هانری رنه، (۱۳۳۵)، سفرنامه از خراسان تا بختیاری، ترجمه ...
  • دلاواله، پیترو، (۱۳۷۰)، سفرنامه پیترو دلاواله، قسمت مربوط به ایران، ...
  • دهخدا، علی اکبر، (۱۳۴۰)، لغتنامه دهخدا، تهران، دانشگاه تهران ...
  • دینوری، احمد بن داود، (۱۳۷۱)، اخبار الطوال، ترجمه محمود مهدوی ...
  • دیولافوا، مادام ژان، (۱۳۷۱)، ایران، کلده و شوش، ترجمه علی ...
  • رشیدالدین فضل الله همدانی، (۲۵۳۶). وقفنامه ربع رشیدی، به کوشش ...
  • رشیدالدین فضل الله همدانی، (۱۳۹۲)، جامع التواریخ، جلد اول، به ...
  • رضایی، محمدحسین، سنگ برگان، محسن، گاراژیان، محسن، (۱۴۰۰)، «سنت های ...
  • رهبر، مهدی، (۱۳۹۸)، «نتایج فصل اول کاوش در دخمه ترک ...
  • داراب هرمزدیار، (۱۳۷۵)، روایات داراب هرمزدیار، به کوشش حمیدرضا دالوند، ...
  • شاردن، ژان، (۱۳۷۴)، سفرنامه شاردن، ترجمه اقبال یغمایی، جلد چهارم، ...
  • شینی غلامپور، رویا، حیدری بنی، داریوش، کریم نژاد، محمدمهدی، (۱۳۹۳)، ...
  • علیپور، نسیم، (۱۳۸۵)، دادگاه چم، گوشه هایی از معماری آرامگاهی ...
  • عنایتی زاده، ایرج، آموزگار، ژاله، (۱۳۹۶)، «نگاهی تطبیقی به دخمه ...
  • فردوسی، ابوالقاسم، (۱۳۷۹)، شاهنامه، تهران، نشر قطره ...
  • فووریه، ژوآنس، (۱۳۸۵)، سه سال در دربار ایران، ترجمه عباس ...
  • مجمل التواریخ و القصص، (۱۳۷۸)،، به تصحیح سیف الدین نجم ...
  • معین، محمد، (۱۳۷۵)، فرهنگ فارسی معین، تهران، امیرکبیر ...
  • موسوی نیا، سیدمهدی، (۱۳۹۷)، «گزارش مقدماتی اولین فصل کاوش باستان ...
  • موله، ماریژان، (۱۳۶۳)، ایران باستان، ترجمه ژاله آموزگار، تهران، توس ...
  • نظام الملک، ابوعلی حسن بن علی، (۱۳۴۴)، سیاست نامه، به ...
  • Abdullaev. K. ۲۰۱۴. Burials with fractioned bones in the funerary ...
  • Afrond. G. Pourbakhshandeh. Kh. ۲۰۰۳.Survey report of ancient and historical ...
  • Ahmadi. R. Mehrafarin. R. ۲۰۲۰. A Research on Zoroastrian Dakhmagozari ...
  • Al-Biruni. M. A. ۱۹۸۳. Al-tafhim li-awa’il sina‘at al-tanjim. Ed. Jalaluddin ...
  • Al-Khazraji.A. ۱۹۷۰. Riḥlāt Abī Dulaf Mis‘ar ibn Muhalhil al-Khazrajī al-Yanbū‘ī. ...
  • Alipour. N. ۲۰۰۶. Dadghah-e-cham, corners of architecture and burial practices ...
  • Al-Thaʽālibī. A. M. ۲۰۰۶. Al-thaʽālibī shahnameh. Translated by Mohammad Hedayat. ...
  • Beizavi. A. ۲۰۰۳. Nezam al-Tavarikh. Ed. Hashem Mohades. Tehran. Bonyad ...
  • Bernard. P. ۱۹۷۸. Campagne de fouilles ۱۹۷۶-۱۹۷۷ à Aï Khanoum ...
  • Boyce. M. ۱۹۷۴. An old village Dakhma of Iran. in ...
  • Boyce. M.A. ۱۹۷۵. History of Zoroastrianism. Vol. ۱. Leiden. Handbuch ...
  • Boyce. M. ۱۹۹۸. A History of Zoroastrianism. Translated by Homayoon ...
  • Chardin. J. ۱۹۹۵. Travels in Persia. J ۴. translated by ...
  • D'Allemagne. H. R. ۱۹۶۵. Du Khorassan au pays des Backhtiaris.Translated ...
  • Darab Hormaztar, ۱۹۹۶. Dārāb Hormazyār's Rivāyat. Ed. Hamidreza Dalvand. Bija. Bita. ...
  • Dehkhoda. A. ۱۹۶۱. Dictonary of Dehkhoda. Tehran. Tehran University. [in ...
  • Della Valle. P. ۱۹۹۱. The Travels in Persia.Translated by Shojaeddin Shafa. ...
  • Dieulafoy. J. ۱۹۹۲. Perzië, Chaldea en Susiane. Translated by Mohammad Farahvashi. Tehran. Tehran ...
  • Dinawari, A. ۱۹۹۲. Al-Akhbar al-Tiwal. Translated by Mahmood Mahdavi Damghani. Tehran. ...
  • Enayatizadeh. I. Amouzegar. J. ۲۰۱۸: A Comparative Look at the ...
  • Farjamirad. M. ۲۰۱۵. Mortuary Practice in Ancient Iran from the ...
  • Ferdowsi,A. ۲۰۰۰. Shahnameh. Tehran. Ghatreh. [in Persian] ...
  • Feuvrier. J. ۲۰۰۶. Three years at the court of Persia. ...
  • Frye. R. N. ۱۹۸۴. The History of Ancient Iran, Munich. C.H. ...
  • Geiger. W.۱۸۸۵. Civilization of the eastern Iranians in ancient times. ...
  • Gignoux. Ph. ۲۰۰۸. Le site de Bandiān revisité. Studia Iranica ...
  • Hasani Razi. M. ۱۹۸۵. Insight on the knowledge of articles ...
  • Herodotus. ۱۹۲۰. The histories. Books I. Translated by A. D. Godley. ...
  • Hesarnovi. A. Khanlarkhani. F. ۲۰۰۲. Report of Yazd Dakhmas. Yaz. ...
  • Hesarnovi. A. ۲۰۱۲. Kavous Dakhma, the Oldsest Iran Dakhma, Fravahar. ...
  • Heydari. M. Mihrafarin. R. Cereti. C. G. ۲۰۲۰. Review of ...
  • Hoffmann. K. ۱۹۶۵. Avestan daxma. Zeitschrift für vergleichende Sprachforschung aus dem ...
  • Hole. F. Flannery. K. ۱۹۶۳. Excavations at Ali Kosh Iran, ...
  • Hormazyar Framarz. ۱۹۳۲. The Persian Rivayats of Hormazyar Framarz and ...
  • Huff. D. ۲۰۰۴. Archaeological Evidence of Zoroastrian funerary practices. in ...
  • Jackson. A. W. ۲۰۰۸. Persia, Past and Present.Translated by Manoochehr ...
  • Khajepour. M. Raoufi. Z. ۲۰۱۸. A Theoretical Approach to Restoration of ...
  • Kleiss. W. ۱۹۸۷. Der Turm des Schweigens bei Teheran/Rey, Archäologische ...
  • Lambert. P. J. B. ۱۹۸۰. An Osteological Analysis of the ...
  • McAuley. J. ۲۰۱۳. Skeletal Study of the Hominins from Hotu ...
  • Moazami. M. ۲۰۲۰. Laws of Ritual Purity: Zand Ī Fragard Ī ...
  • Modi. J. J. ۱۹۳۷. The Religious Ceremonies and Customs of the ...
  • Moein. M. ۱۹۹۶. Persian dictionary farsi to farsi. Tehran. Amirkabir. ...
  • Mojmal al-Tawarikh wa al-Qasas. ۱۹۹۹. Ed. Seifodin Najmabadi and Siegfried ...
  • Mole. M. ۱۹۸۴. L'Iran Ancien. Translated by Zhaleh Amouzegar. Tehran. ...
  • Mousavinia. M. ۲۰۱۸. Preliminary report of the first season of ...
  • Nizam al- Mulk. H. A. ۱۹۶۵. Siyasatnama. Ed. Mohammad Ghazvini ...
  • Olearius. A. ۱۹۹۱. Moskowitische und Persische Reise.Translated by Hossin Kordbacheh. ...
  • Orsolle. E. ۲۰۰۴. Le Caucase et la Perse. Translated by ...
  • Rahbar.M. ۲۰۱۹. Results of the First Excavation Season at Turk ...
  • Rahbar. M. ۲۰۰۷. A Tower of Silence of the Sasanian ...
  • Rashid al-Din Fazlollah Hamadani. ۱۹۷۷. VaghfNameye Rob'e Rashidi. Ed. Mojtaba ...
  • Rashid al-Din Fazlollah Hamadani. ۲۰۱۳. Jāmiʿ al-Tawārīkh. J ۱. Ed. ...
  • Rezaei. M. H. Sang Bargan. M & Garazhian. O. ۲۰۲۱. ...
  • Ringer. M. M. ۲۰۱۱. Pious citizens: reforming Zoroastrianism in India ...
  • Shini Gholampour. R. Heidari. D. Karimnezhad. M. M. ۲۰۱۴. Research ...
  • Shokoohy. M. ۲۰۰۷. The Zoroastrian Towers of Silence in the ...
  • Sołtysiak. A. Mousavinia. M. ۲۰۱۸. Human Remains from Tepe Qaleh ...
  • Strabo. ۲۰۰۴. Geography. Translated by Homayoon Sanatizadeh. Tehran. Bonyad Moghofat ...
  • Suleymanov. R. H. ۲۰۰۰. Drevniy Nahsheb, Problemy tsivilizatsii Uzbekistana VII ...
  • Tavakol. A. The Study of Archaeological Evidences of Ancient Zoroastrian ...
  • Tavernier. J. B. ۲۰۰۴. Les Six Voyages de Jean-Baptiste Tavernier. ...
  • The Zend-avesta: The Vendîdâd. ۲۰۰۵. ed. James Darmesteter. Translated by ...
  • Trümpelmann. L. ۱۹۸۴. Sasanian Graves and Burial Customs. in R. ...
  • Zysow. A. ۱۹۸۸. Two Unrecognized Kar­rāmī Texts. JAOS. ۱۰۸/۴: ۵۷۷-۵۸ ...
  • نمایش کامل مراجع