بررسی و نقد دیدگاه قاضی سعید قمی در مورد صفات خداوند با تاکید بر صفت علم الهی
عنوان مقاله: بررسی و نقد دیدگاه قاضی سعید قمی در مورد صفات خداوند با تاکید بر صفت علم الهی
شناسه ملی مقاله: JR_JPHT-18-3_002
منتشر شده در در سال 1400
شناسه ملی مقاله: JR_JPHT-18-3_002
منتشر شده در در سال 1400
مشخصات نویسندگان مقاله:
الیاس موسوی خسروی - مربی، گروه فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه پیام نور ایران، ایران
یحیی کبیر - دانشیار گروه فلسفه، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران
خلاصه مقاله:
الیاس موسوی خسروی - مربی، گروه فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه پیام نور ایران، ایران
یحیی کبیر - دانشیار گروه فلسفه، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران
قاضی سعید قمی از افاضل حکما و عرفای ایران در دوره صفویه بود. او در حکمت مشاء و اشراق تبحر داشت و دارای گرایش های عرفانی بود. قاضی در حوزه صفات الهی قائل به الهیات سلبی بود و اعتقاد داشت آنچه از وجود و صفات ممکنات می فهمیم، قابل انتساب به خداوند نیست، زیرا، اولا خدا وجود صرف است و هیچ صفتی ندارد؛ دیگر اینکه عقل توانایی درک خدا و صفاتش را ندارد. او در بحث وجودشناسی صفات، باور به عینیت و زیادت صفات را شنیع دانسته و به تبیین نیابت ذات از صفات پرداخته است. او به طور مفصل به صفت علم خدا پرداخته و معتقد بود علم خدا آن گونه که بین حکما مشهور است، حضوری و حصولی و اجمالی نیست. نوشته حاضر بر آن است تا با نگاهی انتقادی به بررسی دیدگاه قاضی در حوزه صفات، به ویژه صفت علم خدا بپردازد و نشان دهد که دیدگاه قاضی با وجود مطابقت با ظاهر برخی روایات، به دلیل پایبندی به برخی اصول، از جمله باور به تباین کلی بین خدا و ممکنات، از یک سری ضعف های درونی رنج می برد و با برخی مبانی عقلی و یک سری روایات سازگاری ندارد.
کلمات کلیدی: الهیات سلبی, صفات خداوند, علم حضوری و حصولی
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1526120/