جغرافیای سیاسی به مثابه یک علم تجربی
عنوان مقاله: جغرافیای سیاسی به مثابه یک علم تجربی
شناسه ملی مقاله: JR_JHGR-48-2_012
منتشر شده در در سال 1395
شناسه ملی مقاله: JR_JHGR-48-2_012
منتشر شده در در سال 1395
مشخصات نویسندگان مقاله:
محمود واثق - استادیار جغرافیای سیاسی، دانشگاه تهران
نرجس سادات حسینی - دانشجوی دکتری جغرافیای سیاسی، دانشگاه تهران
مهتاب جعفری - دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیای سیاسی، دانشگاه تهران
خلاصه مقاله:
محمود واثق - استادیار جغرافیای سیاسی، دانشگاه تهران
نرجس سادات حسینی - دانشجوی دکتری جغرافیای سیاسی، دانشگاه تهران
مهتاب جعفری - دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیای سیاسی، دانشگاه تهران
در یک تقسیم کلی می توان علم را به دو معنای عام و خاص درنظر گرفت. علم در معنای کلی و عام، مشتمل بر مجموع دانستنی ها، صرف نظر از موضوع، محتوا و روش شناسی آن است. در زبان انگلیسی، از این معنای علم با واژه knowledge [۱] یاد می شود. علم در مفهوم خاص، به آن دسته از معرفت ها گفته می شود که ویژگی تجربی و آزمون پذیر دارند و با واژه science [۲] معرفی می شوند. براساس ضابطه تجربهپذیری، بسیاری از علوم و معارف نظیر فلسفه، ریاضیات، ادبیات، شعر، فقه، منطق و نظایر آن، از قلمرو معرفت علمی خارج میشوند. در نزد فلاسفه پوزیتیویست علم و براساس ضابطه «معناداری»[۳]، علم تجربی معرفتی مبتنیبر مشاهده و آزمون است و قابلیت اثبات و ابطال پذیری تجربی دارد. از این رو، هر معرفت قابلآزمون و اثبات، در زمره معرفت علمی (تجربی) قلمداد می شود. دانش جغرافیا و از آن میان شاخه جغرافیای سیاسی که روابط نظام مند میان انسان (سیاست) و محیط جغرافیایی را بیان و تشریح میکند، از جمله علوم قدیمی است که سابقه آن به اندازه عمر انسان در زمین است. پرسش اساسی که در اینجا مطرح می شود آن است که آیا می توان جغرافیای سیاسی را به مثابه معرفتی تجربی، در ردیف علوم تجربی قلمداد کرد. مطابق فرضیه این مقاله، جغرافیای سیاسی بهدلیل برخورداری از ویژگی های معرفت تجربی، در ردیف علوم تجربی قرار دارد. از این رو، می توان جغرافیای سیاسی را دانشی تجربی بهشمار آورد. [۱]. علم بهمعنای عام [۲]. علم به معنای خاص [۳]. Meaningfulness
کلمات کلیدی: استقراگرایی, تحول اندیشه در جغرافیای سیاسی, علم, علم تجربی, معیارهای علمی
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1534170/