سنجش پایداری اجتماعی- اقتصادی سکونتگاه های روستایی دهستان های خاوه شمالی و جنوبی، استان لرستان
عنوان مقاله: سنجش پایداری اجتماعی- اقتصادی سکونتگاه های روستایی دهستان های خاوه شمالی و جنوبی، استان لرستان
شناسه ملی مقاله: JR_JGSKH-14-32_006
منتشر شده در در سال 1393
شناسه ملی مقاله: JR_JGSKH-14-32_006
منتشر شده در در سال 1393
مشخصات نویسندگان مقاله:
جعفر توکلی - استادیار جغرافیا و برنامه ریزی روستایی دانشگاه رازی کرمانشاه
خلاصه مقاله:
جعفر توکلی - استادیار جغرافیا و برنامه ریزی روستایی دانشگاه رازی کرمانشاه
یکی از چالشهای جدی سکونتگاههای روستایی در کشورهای در حال توسعه مقوله پایداری اجتماعی- اقتصادی است که به رغم ارتباط نظام مند با پایداری محیطی تا حد زیادی در سایه و سیطره آن قرار گرفته و کمتر به طور مستقل مفهوم سازی و بررسی شده است. این دو بعد که بخش درخور توجهی از ناپایداری سکونتگاههای روستایی کشور در ارتباط با آنها قرار دارد، بیش از هر چیز بر مفهوم عدالت درون نسلی تاکید دارند. تحقیق حاضر بر پایه ۲۹ شاخص پایداری اجتماعی- اقتصادی ۵۰ روستای دهستانهای خاوه شمالی و جنوبی در شهرستان دلفان را بررسی نموده است. داده های مورد نیاز از طریق پرسشنامه روستا و مراجعه به مطلعین محلی گردآوری شده است. برای رتبه بندی پایداری روستاها از تکنیک تاپسیس و ضریب ناموزون موریس استفاده شده و یافته ها مورد مقایسه قرار گرفته است. نتایج گویای آن است که با روش تاپسیس ۹۲ درصد و با روش موریس ۹۶ درصد روستاهای مطالعه شده در شرایط نیمه پایدار قرار دارند. بین دو روش بررسی تفاوت معنی دار در سطح اطمینان ۹۹ درصد وجود دارد. بین سطح پایداری روستاها به روش تاپسیس با جمعیت رابطه ای مشاهده نشد اما بین همین متغیر و جمعیت به روش موریس همبستگی مثبت و معنی دار وجود دارد.
کلمات کلیدی: پایداری اجتماعی- اقتصادی, تکنیک تاپسیس, ضریب ناموزون موریس, خاوه شمالی, خاوه جنوبی
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1538753/