بررسی عمل کرد فردوسی در کلمه سازی صفات با پیشوندها در شاهنامه
عنوان مقاله: بررسی عمل کرد فردوسی در کلمه سازی صفات با پیشوندها در شاهنامه
شناسه ملی مقاله: JR_JPNFA-12-21_009
منتشر شده در در سال 1395
شناسه ملی مقاله: JR_JPNFA-12-21_009
منتشر شده در در سال 1395
مشخصات نویسندگان مقاله:
اعظم قطبی زاده - دانش آموخته دوره دکتری زبان شناسی. دانش گاه ملی تاجیکستان
خلاصه مقاله:
اعظم قطبی زاده - دانش آموخته دوره دکتری زبان شناسی. دانش گاه ملی تاجیکستان
چکیده موضوع واژهسازی از طریق پیشوندها و پسوندها تاریخی طولانی دارد، زیرا می توان با افزودن آنها در ساخت واژههای جدید برای بیان معنی ها و مفهوم های تازه بهره گرفت و بدینگونه هزاران واژه نو با معانی تازه ایجاد کرد. فردوسی و اثر بلند پایه اش، شاهنامه، از شهرت ملی و بینالمللی برخوردار و نام این دو، همواره با زبان شیرین فارسی آمیخته و همراه بوده است. فردوسی و شاهنامه تاکنون از جنبههای گوناگون بررسی شده است، اما نگارنده در این پژوهش، دیدی زبانشناسانه در سطح واژگان صفات و ساختار آنها و چگونگی بهره گیری از امکانات واژهسازی زبان فارسی در شاهنامه دارد. اینکه آیا فردوسی در کلمهسازی صفت تا چه اندازه با پیشوندها و پسوندهای صفتساز آشنایی داشته و از آنها بهره گرفته است، نیاز به پژوهشی دقیق در شاهنامه دارد. در این پژوهش از روش اسنادی کتابخانهای و آماری بهره گرفته شده است و نتایج بدست آمده حاصل دو سال پژوهش بر روی تمامی صفتهای ساخته شده در شاهنامه است. در پایان به این نتیجه خواهیم رسید که فردوسی شناختی خوب از پیشوندهای صفتساز دارد و با بهره گرفتن از آن دانش صفتهای بسیار در معنی های گوناگون ساخته است و بی دلیل نیست که این کتاب به عنوان یکی از گنجینههای لغت در زبان فارسی شناخته میشود.
کلمات کلیدی: پیشوند, صفت, اسم خاص, اسم معنی, ترکیب وصفی
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1541745/