کلام محوری و تعویق معنا، عنصر غالب آثار ابوتراب خسروی
عنوان مقاله: کلام محوری و تعویق معنا، عنصر غالب آثار ابوتراب خسروی
شناسه ملی مقاله: JR_PARSI-12-1_004
منتشر شده در در سال 1401
شناسه ملی مقاله: JR_PARSI-12-1_004
منتشر شده در در سال 1401
مشخصات نویسندگان مقاله:
علی چراغی - دانش آموخته دکتری / دانشکده زبان و ادبیات فارسی دانشگاه قم
احمد رضایی جمکرانی - دانشیار زبان و ادبیات فارسی / دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه قم
خلاصه مقاله:
علی چراغی - دانش آموخته دکتری / دانشکده زبان و ادبیات فارسی دانشگاه قم
احمد رضایی جمکرانی - دانشیار زبان و ادبیات فارسی / دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه قم
«وجه غالب»یا «عنصر غالب»، به عنوان یکی از مفاهیم اصلی فرمالیسم، مولفه برجسته هراثر هنری است که دیگر اجزا و عناصر آن اثر را تحت تاثیر خود قرار داده و موجب تحول و دگرگونی آنها می شود. یکی از مهم ترین عناصرغالب پسامدرن شناخت هویت متنی است که به دلیل تعویق و عدم تثبیت معنا، متکثر شده است.متن و نویسنده، به عنوان سوژه های اصلی همواره سعی دارند تا باتوجه به متن بودگی قرائت متفاوتی را ارائه داده و هویت منحصربفرد متن را شناسایی کنند. ازاین رو می توان گفت که هویت مکتوب، از مشخصه های ادبیات داستانی پسا مدرن است.ابوتراب خسروی یکی از نویسندگانی است که می توان تعویق و عدم تثبیت معنا و در نتیجه «هویت مکتوب»را به عنوان «عنصر غالب»آثار وی محسوب کرد. به-نظر می رسدفراداستان، سوژه شدگی متن، دیالکتیک نویسنده با شخصیت ، بازآفرینی های متعدد یک رویداد و اعراض از کلام محوری از مختصات آثار اوست.حاصل پژوهش نشان می دهد در آثار وی روایت و راوی هردو تحت تاثیر اهمیت متن و سوژه بودن آن هستندکه بی ثباتی دال و مدلول و درنتیجه عدم قطعیت معنا را در پی دارد.
کلمات کلیدی: عنصرغالب, کلام محوری, تعویق معنا, فراداستان, ابوتراب خسروی
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1544806/