اثر سیلیمارین بر مسیر میتوفاژی در سلول های سرطانی کولون انسانی HT-۲۹
عنوان مقاله: اثر سیلیمارین بر مسیر میتوفاژی در سلول های سرطانی کولون انسانی HT-۲۹
شناسه ملی مقاله: JR_SHIMU-30-5_002
منتشر شده در در سال 1401
شناسه ملی مقاله: JR_SHIMU-30-5_002
منتشر شده در در سال 1401
مشخصات نویسندگان مقاله:
لعیاسادات خرسندی - ellular and Molecular Research Center, Research Institute of Basic Medical Sciences, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran
مریم ممبینی - Dept of Anatomical Sciences, School of Medicine, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran
قاسم ساکی - Dept of Anatomical Sciences, School of Medicine, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran
ندا باورصاد - Nanotechnology Research Center, Faculty of Pharmacy, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran
خلاصه مقاله:
لعیاسادات خرسندی - ellular and Molecular Research Center, Research Institute of Basic Medical Sciences, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran
مریم ممبینی - Dept of Anatomical Sciences, School of Medicine, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran
قاسم ساکی - Dept of Anatomical Sciences, School of Medicine, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran
ندا باورصاد - Nanotechnology Research Center, Faculty of Pharmacy, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran
مقدمه: آثار ضدسرطانی سیلیمارین در مطالعات متعددی گزارش شده است. با وجود این، سازوکار اثر آن در سلول های سرطانی کولون به درستی شناخته نشده است. در این مطالعه اثر سیلیمارین بر مسیر میتوفاژی و ایجاد گونههای آزاد اکسیژن (ROS) در سلول های سرطانی کولون انسانی (HT-۲۹) بررسی شده است.
مواد و روش ها: سلول های سرطانی HT-۲۹ و سلول های غیرسرطانی NIH-۳T۳ به مدت ۴۸ ساعت در معرض غلظت های ۰ (کنترل)، ۲۵، ۵۰ و ۱۰۰ میکروگرم بر میلی لیتر سیلیمارین قرار گرفتند. درصد زندهمانی سلول ها، سطح ROS، پتانسیل غشای میتوکندری (MMP) و بیان ژن های مهم مسیر میتوفاژی شامل Pink۱ (PTEN-induced putative kinase protein ۱) و Parkin برای ارزیابی آثار سیلیمارین بررسی گردید.
یافته ها: سیلیمارین به صورت وابسته به غلظت، درصد زندهمانی سلول های HT-۲۹ را به طور معنی داری کاهش داد (P<۰.۰۵)؛ همچنین سیلیمارین به صورت وابسته به غلظت، سبب کاهش معنی داری MMP شد، درحالی که تشکیل ROS را در سلول های HT-۲۹ به طور معنی داری افزایش داد (P<۰.۰۵). علاوه بر این، سیلیمارین بیان ژن های Pink۱ و Parkin را به طور معنی داری و به صورت وابسته به غلظت افزایش داد (P<۰.۰۵). غلظت ۱۰۰ میکروگرم بر میلی لیتر سیلیمارین بیشترین تاثیر را در کاهش درصد زندهمانی و MMP و همچنین افزایش سطح ROS و بیان ژن های مرتبط با میتوفاژی داشت (P<۰.۰۰۱). سیلیمارین در غلظت های مختلف تغییر معنی داری در درصد زندهمانی، سطح ROS و MMP در سلول های غیرسرطانی NIH-۳T۳ ایجاد نکرد.
بحث و نتیجه گیری: دادههای این مطالعه نشان میدهند که سیلیمارین احتمالا با کاهش MMP، سبب افزایش سطح ROS و درنتیجه، القای میتوفاژی از طریق مسیر سیگنالینگ Pink۱ / Parkin در سلول های HT-۲۹ میشود.
کلمات کلیدی: Colon cancer, Mitochondria, Mitophagy, Silymarin, میتوفاژی, سرطان کولون, میتوکندری, سیلیمارین
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1564007/