بررسی باهم آیی واژگانی در آثار منظوم و منثور مولانا در چارچوب نظریه نقش گرایی
عنوان مقاله: بررسی باهم آیی واژگانی در آثار منظوم و منثور مولانا در چارچوب نظریه نقش گرایی
شناسه ملی مقاله: JR_LSI-5-10_006
منتشر شده در در سال 1388
شناسه ملی مقاله: JR_LSI-5-10_006
منتشر شده در در سال 1388
مشخصات نویسندگان مقاله:
سید علی میر عمادی - دانشگاه علامه طباطبایی
مهناز کربلائی صادق - دانشجوی دکترای زبان شناسی همگانی دانشگاه آزاد اسلامی- واحد علوم وتحقیقات تهران
خلاصه مقاله:
سید علی میر عمادی - دانشگاه علامه طباطبایی
مهناز کربلائی صادق - دانشجوی دکترای زبان شناسی همگانی دانشگاه آزاد اسلامی- واحد علوم وتحقیقات تهران
در این مقاله نگارندگان باتوجه به ارتباط نزدیک زبان شناسی و ادبیات ازیک سو و نیز کارآییدستاوردهای زبان شناختی در زمینه شناخت و فهم بهتر متون ادبی کلاسیک از سوی دیگر ، نظیر آثار مولانا ، ابتدا با مروری بر مطالعات انجام شده در زمینه باهمآیی(ترکیب های واژگانی) از رویکرد های مختلف معنایی، ساختواژی و نحوی از سوی زبانشناسان غیر ایرانی و ایرانی ، به بررسی دادهای تحقیق می پردازند. شایان ذکر است که محور اصلی در این پژوهش بررسی ترکیب های باهم آیی و ساختار دستوری آن ها در این آثار بزرگ ادب فارسی و سپس بررسی میزان کارآیی و کاربرد آن ها در فارسی امروز و شناخت نوآوری های مولانا در زمینه باهم آیی است. در این راستا، روشی که در این مقاله از آن بهره گرفته شده است توصیفی- تحلیلی است. به این منظور ابتدا، باهمآییهای موجود در شش دفتر مثنوی معنوی و کتاب فیه مافیه مورد تجزیه و تحلیل ساختاری قرار گرفتند و سپس این دادهها با باهمآییهای مورد کاربرد در فارسی امروز مورد مقایسه قرار گرفتند که نتایج تحقیق نشان میدهند در فارسی امروز ، باهمآییهای صفتی و سپس باهمآییهای عطفی با بیشترین بسامد وقوع از بیشترین کارآیی برخوردارند. اما، در آثار مولانا الگوی غالب در ساخت باهمآییها، ترکیبهای مفعولی بوده است که این خود تغییر در الگوی ساختاری این ترکیبهای واژگانی را نشان میدهد
کلمات کلیدی: باهم آیی, باهم آیی واژگانی, باهم آیی متداعی, ترکیب
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1581043/