پاسخ ذرت به دامنه رطوبتی با کمترین محدودیت (LLWR) در دو سطح تراکمی در یک خاک لوم رسی
عنوان مقاله: پاسخ ذرت به دامنه رطوبتی با کمترین محدودیت (LLWR) در دو سطح تراکمی در یک خاک لوم رسی
شناسه ملی مقاله: JR_WASO-25-3_006
منتشر شده در در سال 1394
شناسه ملی مقاله: JR_WASO-25-3_006
منتشر شده در در سال 1394
مشخصات نویسندگان مقاله:
محمدرضا نیشابوری - استاد، گروه علوم خاک، دانشگاه تبریز ،
داود زارع حقی - استادیار گروه علوم خاک، دانشگاه تبریز
نصرت اله نجفی - دانشیار، گروه علوم خاک، دانشگاه تبریز
سولماز یزدانی - دانش آموخته کارشناسی ارشد، مهندسی علوم خاک، دانشگاه تبریز
محمدابراهیم صادق زاده ریحان - ۵- کارشناس ارشد، محقق، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان شرقی
خلاصه مقاله:
محمدرضا نیشابوری - استاد، گروه علوم خاک، دانشگاه تبریز ،
داود زارع حقی - استادیار گروه علوم خاک، دانشگاه تبریز
نصرت اله نجفی - دانشیار، گروه علوم خاک، دانشگاه تبریز
سولماز یزدانی - دانش آموخته کارشناسی ارشد، مهندسی علوم خاک، دانشگاه تبریز
محمدابراهیم صادق زاده ریحان - ۵- کارشناس ارشد، محقق، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان شرقی
آب، اکسیژن، دما و مقاومت مکانیکی در خاک فاکتورهای فیزیکی هستند که میتوانند مستقیما بر رشد گیاه موثر باشند. با دمای مساعد، در دامنه رطوبتی با کمترین محدودیت (LLWR) نه تنها آب کافی برای گیاه فراهم است دو عامل دیگر نیز برای فعالیت ریشه محدودکننده نیست. به منظور تعیین LLWR برای گیاه ذرت (Zea mays L.) رقم سینگل کراس ۷۰۴، آزمایش گلخانه ای در یک خاک لوم رسی انجام شد. خاک سطحی پس از عبور از الک ۷۶/۴ میلیمتری داخل استوانه های پیویسی به قطر ۲/۱۵ و ارتفاع ۵۰ سانتی متر به تدریج ریخته شد و آن قدر متراکم گردید تا چگالی ظاهری آن ها به ۲۵/۱ و ۶/۱ گرم بر سانتی متر مکعب برسد. با سه سطح رطوبتی (محدوده LLWR، کمتر از حد پایینی و بیشتر از حد بالایی آن)، دو سطح تراکم خاک و سه تکرار مجموعا ۱۸ ستون خاک آماده گردید. سه بذر ذرت سینگل کراس ۷۰۴ در هر ستون کشت گردید. پس از سبز کردن و کاهش تعداد بوته به یک عدد تیمارهای رطوبتی از مرحله ۵ برگی به بعد اعمال گردید. صفات گیاهی شامل ارتفاع گیاه، مساحت برگ، مقدار نسبی آب و هدایت روزنهای برگ اندازهگیری شد. اختلاف در این صفات بین تمام تیمارهای رطوبتی در سطح احتمال ۱ درصد معنیدار گردید. افزایش چگالی ظاهری، LLWR را از ۱۸ درصد حجمی در سطح تراکمی ۲۵/۱ گرم بر سانتیمتر مکعب، به ۶ درصد حجمی در سطح تراکمی ۶/۱ گرم بر سانتیمتر مکعب کاهش داد. مقایسه میانگین صفات گیاهی نشان داد که در هر دو سطح تراکمی بیشترین مقدار این صفات در دامنه رطوبتی تعریف شده باLLWR حاصل گردید. بنابراین حدود رطوبتی بحرانی مربوط به تخلخل تهویهای ۱۰ درصد، نقطه پژمردگی دائم و با مقاومت مکانیکی۲ مگاپاسکال تعریف شده در LLWR بر مبنای شاخصهای رشد برای ذرت در این خاک مورد تایید قرار گرفت.
کلمات کلیدی: تهویه, دامنه رطوبتی با کمترین محدودیت, چگالی ظاهری, مقاومت مکانیکی, مقدار آب نسبی, هدایت روزنه ای
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1587687/