بررسی و مقایسه سه روش خشکه کاری مکانیزه ارقام مختلف برنج در خوزستان
عنوان مقاله: بررسی و مقایسه سه روش خشکه کاری مکانیزه ارقام مختلف برنج در خوزستان
شناسه ملی مقاله: JR_FOODER-10-1_006
منتشر شده در در سال 1388
شناسه ملی مقاله: JR_FOODER-10-1_006
منتشر شده در در سال 1388
مشخصات نویسندگان مقاله:
جعفر حبیبی اصل - عضو هیئت علمی بخش تحقیقات فنی و مهندسی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان
نعیم لویمی - عضو هیئت علمی بخش تحقیقات فنی و مهندسی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان
عبدالعلی گیلانی - عضو هیئت علمی بخش تحقیقات برنج مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان
خلاصه مقاله:
جعفر حبیبی اصل - عضو هیئت علمی بخش تحقیقات فنی و مهندسی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان
نعیم لویمی - عضو هیئت علمی بخش تحقیقات فنی و مهندسی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان
عبدالعلی گیلانی - عضو هیئت علمی بخش تحقیقات برنج مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان
به منظور دستیابی به روش یا روشهای مناسب خشکه کاری مکانیزه برنج با استفاده از بذر خشک و نیز پیدا کردن ارقامی مناسب برای هر روش، آزمایشی به صورت کرتهای نواری در قالب بلوک های کامل تصادفی با دو عامل (رقم و روش بذرکاری) و سه تکرار در سالهای ۱۳۸۳-۱۳۸۲ در ایستگاه تحقیقات کشاورزی شاوور (خوزستان) اجرا شد. برای این منظور سه رقمبرنجعنبوری قرمز، چمپا، و دانیال(LD۱۸۳) در کرتهای نواری افقی و سه روش بذرکاری مکانیزه شامل خطی کار (برزگر همدانی)، ردیفکار (جهت کپه کاری) و بذرپاش گریز از مرکز (سانتریفوژ) در کرتهای نواری عمودی قرار گرفتند. صفات مورد بررسی در ارقام برنج شامل عملکرد و اجزای عملکرد، ارتفاع بوته، تعداد خوشه در واحد سطح و درصد باروری بود. دستگاههای کاشت نیز از نظر درصد جوانهزنی، میزان مصرف سوخت، ظرفیت مزرعهای، و شاخص یکنواختی کاشت بذر در فواصل طولی و عرضی ارزیابی شدند. نتایج تجزیه واریانس دو ساله نشان داد که عملکرد دانه به طور معنیداری تحت تاثیر سال، رقم، و اثر متقابل آنها قرار دارد. رقمدانیالبا متوسط ۷۲۴۶ و رقم چمپا با متوسط ۵۶۶۷ کیلوگرم در هکتار بهترتیب بیشترین و کمترین عملکرد را داشتند. از میان شاخصهای زراعی، تفاوت بین روشهای کاشت فقط از نظر تعداد خوشه در واحد معنیدار بود، بهطوریکه خطی کار با ۳۲۹ و ردیفکار با ۲۸۹ خوشه در متر مربع به ترتیب بیشترین و کمترین تعداد را داشتند. بین بذرکارها از نظر تمام شاخص های فنی، اختلاف معنی دار وجود داشت. بیشترین ظرفیت مزرعه ای و کمترین مصرف سوخت از روش کاشت با سانتریفوژ بهدست آمد. از لحاظ شاخصهای یکنواختی فواصل طولی و عرضی بذرهای، ردیفکار با ۸/۶۸ درصد برای فواصل طولی و ۷/۸۹ درصد برای فواصل عرضی، بالاترین سطح یکنواختی کاشت را داشت. در مجموع، با توجه به نتایج عملکرد محصول، هر یک از روشهای کاشت را (با توجه به امکانات زارع) میتوان به کار بست، اما ردیفکار جهت کپهکاری با مصرف بذر کمتر (۲۰ تا ۲۵ کیلوگرم در هکتار) و شاخصهای یکنواختی کاشت بالاتر، مناسبتر است.
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1589495/