«جهان مربوط» و «جهان های نامربوط» نظریه جهان شناسی کلامی مبتنی بر آموزه «هفت آسمان»
عنوان مقاله: «جهان مربوط» و «جهان های نامربوط» نظریه جهان شناسی کلامی مبتنی بر آموزه «هفت آسمان»
شناسه ملی مقاله: JR_ELMODIN-13-1_006
منتشر شده در در سال 1401
شناسه ملی مقاله: JR_ELMODIN-13-1_006
منتشر شده در در سال 1401
مشخصات نویسندگان مقاله:
روح الله شهیدی - استادیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشکدگان پردیس فارابی
محسن میر باقری - دانشیار علوم قرآن و حدیث دانشگاه شهید رجائی
داود آتشگاهی - دانشجوی دکتری کلام امامیه دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران
خلاصه مقاله:
روح الله شهیدی - استادیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشکدگان پردیس فارابی
محسن میر باقری - دانشیار علوم قرآن و حدیث دانشگاه شهید رجائی
داود آتشگاهی - دانشجوی دکتری کلام امامیه دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران
در باب جهان شناسی کلامی، آموزه هفت آسمان از محوری ترین آموزه هاست که عالمان مسلمان و از جمله دانشیان امامیه بدان توجه کرده اند. در باب این آموزه تاکنون هفت نظریه ی اصلی مطرح شده است که به نظر می رسد هریک از آنها دارای ابهام ها و ضعف هایی است که نتوانسته اند دیدگاهی جامع، منسجم و در ارتباط با دیگر آموزه های دینی عرضه نمایند. در این پژوهش کاستی ها و ابهامهای این دیدگاه ها برنموده شده و آنگاه با منبع قراردادن قرآن و روایات و بهره گیری از یافته های مسلم علوم تجربی و با استفاده از روش ترکیبی تفسیر علمی و تفسیر قرآن به قرآن، دیدگاهی جدید با عنوان «جهان مربوط و جهان های نامربوط» مطرح می شود که ابهامات و اشکالات نظریات پیشین را ندارد. این نظریه ی جدید مبتنی بر تحلیلی نوین از ساختار منظومه شمسی است و در آن ادعا شده است که هر یک از آسمان های هفت گانه دارای عنوانی خاص در قرآن بوده که بر مصادیق مشخص عینی و خارجی در منظومه شمسی قابل تطبیق است و از این جهت دارای امتیاز و نیز ابتکار در مقایسه با دیگر دیدگاه ها است.
کلمات کلیدی: هفت آسمان, سبع سماوات, منظومه شمسی, جهان مربوط, جهان های نامربوط, جهان شناسی کلامی
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1592008/