زهرآگینی و القای پاسخ های ایمنی توسط دو جدایه قارچ Beauveria bassiana علیه لاروهای پروانه سفید درختان Hyphantria cunea
عنوان مقاله: زهرآگینی و القای پاسخ های ایمنی توسط دو جدایه قارچ Beauveria bassiana علیه لاروهای پروانه سفید درختان Hyphantria cunea
شناسه ملی مقاله: JR_ARPP-10-4_004
منتشر شده در در سال 1400
شناسه ملی مقاله: JR_ARPP-10-4_004
منتشر شده در در سال 1400
مشخصات نویسندگان مقاله:
مرتضی شهریاری - گروه گیاهپزشکی، دانشکده علوم کشاوری، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
آرش زیبایی - گروه گیاهپزشکی، دانشکده علوم کشاوری، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
ملاحت مجرب محبوب کار - گروه گیاهپزشکی، دانشکده علوم کشاوری، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
حسن هدی - موسسه تحقیقات گیاهپزشکی ایران، تحقیقات کشاورزی، آموزش و ترویج کشاورزی، آمل، ایران.
خلاصه مقاله:
مرتضی شهریاری - گروه گیاهپزشکی، دانشکده علوم کشاوری، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
آرش زیبایی - گروه گیاهپزشکی، دانشکده علوم کشاوری، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
ملاحت مجرب محبوب کار - گروه گیاهپزشکی، دانشکده علوم کشاوری، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
حسن هدی - موسسه تحقیقات گیاهپزشکی ایران، تحقیقات کشاورزی، آموزش و ترویج کشاورزی، آمل، ایران.
چکیدهزهرآگینی دو جدایه ایرانی قارچ Beauveria bassiana روی لاروهای پروانه سفید درختانHyphantria cunea از طریق زیستسنجی و ارزیابی واکنشهای ایمنی با شمارش سلولهای خونی و سنجش فعالیت آنزیم فنلاکسیداز مورد ارزیابی قرار گرفت. غلظتهای کشنده میانه (LC۵۰) شامل ۱۰۵ × ۸/۸ و ۱۰۶ × ۳/۲ اسپور بر میلیلیتر به ترتیب برای جدایههای AM-۱۱۸ و BB۳ با روش غوطهوری لاروها به دست آمد. همچنین مقادیر LT۵۰ نیز به ترتیب ۹۴/۳ و ۷۸/۵ روز محاسبه شد. بیشترین تعداد کل سلولهای خونی و همچنین گرانولوسیتها و پلاسماتوسیتها، ۶-۳ ساعت پس از تزریق هر دو جدایه قارچی مشاهده شد. به عبارت دیگر تعداد کل سلولهای خونی از ۱۰۴×۱۶۰ سلول بر میلیلیتر به ۱۰۴×۴۸۰ سلول در میلیلیتر رسید و تعداد گرانولوسیتها و پلاسماتوسیتها به ترتیب به ۱۰۴×۲۰۰ و ۱۰۴×۱۴۰ سلول در میلیلیتر افزایش یافت. تزریق لاروها با کنیدیهای جدایههای AM-۱۱۸ و BB۳ باعث افزایش تعداد گره در فواصل زمانی ۲۴-۱۲ ساعت پس از تزریق و افزایش فعالیت آنزیم فنل اکسیداز پس از ۱۲-۶ ساعت شد و از ۱۲/۰ به ۲/۰ U/mg protein رسید. جدایه AM-۱۱۸ در مقایسه با BB۳،زهرآگینی بیشتری نسبت به لاروها نشان داد و در مدت زمان کمتر و غلظت کمتر سبب مرگومیر بیشتر شد. علاوه براین، پاسخ ایمنی لاروها نیز نسبت به این جدایه کمتر از جدایه BB۳ بود. نتایج حاضر نشان میدهند که دو جدایه ایرانی قارچ بیمارگر B. bassiana روی لاروها زهرآگین هستند و سبب القای پاسخهای ایمنی شده و نشانگر درگیری فیزیولوژیک بین بیمارگر و میزبان میباشند.
کلمات کلیدی: کلمات کلیدی: ایمنی سلولی, پروانه سفید درختان, زهرآگینی, قارچ های بیمارگر حشرات
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1593597/