مشتری انگاری زوج در احادیث باب نکاح و پیامد های آن در آرای فقهای امامیه
عنوان مقاله: مشتری انگاری زوج در احادیث باب نکاح و پیامد های آن در آرای فقهای امامیه
شناسه ملی مقاله: JR_FIQH-54-4_002
منتشر شده در در سال 1401
شناسه ملی مقاله: JR_FIQH-54-4_002
منتشر شده در در سال 1401
مشخصات نویسندگان مقاله:
منصور امیرزاده جیرکلی - استادیار گروه آموزشی فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد تربت حیدریه، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت حیدریه، ایران
خلاصه مقاله:
منصور امیرزاده جیرکلی - استادیار گروه آموزشی فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد تربت حیدریه، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت حیدریه، ایران
تعابیر احادیث شیعی درباره نکاح و زوج متفاوت است. در برخی احادیث از نکاح به بیع تعبیر شده و زوج مشتری انگاشته شده است. این نوشتار با هدف تحلیل دلالت هفت حدیث، درباره مشتری انگاری زوج و پیامد های آن در آرای فقهای امامیه، فارغ از ضعف یا قوت سند، فراهم آمده است. دو پرسش اصلی به این قرار است: آیا مشتری انگاری زوج در احادیث شیعی بر آرای فقهای امامیه تاثیر گذاشته است؟ اطلاق لفظ مشتری بر زوج، در عبارت «یشتریها باغلی الثمن»، اطلاق حقیقی است؟ نویسنده در پژوهشی توصیفی تحلیلی به این پاسخ ها دست یافته است که ظهور اولیه احادیث، مشعر به معاوضی بودن عقد نکاح و مشتری بودن زوج است. این ظهور در برخی از آرای فقها تاثیر گذاشته و فروعات فقهی ای چون: جواز نگاه مرد در خواستگاری، حق حبس زوجه و ... را درپی داشته است. ازنظر نویسنده، نکاح بیع نیست و زوج نیز مشتری حقیقی نیست و تعهدات مالی زوج، از قبیل مهریه، جنبه ای فرعی در عقد نکاح است و تعابیری ازقبیل «یشتریها باغلی الثمن» و «مستام» و «لان المراه بائعه نفسها» در احادیث، جنبه استعاری دارد.
کلمات کلیدی: نکاح, بیع, اغلی الثمن, مشتری, مستام, اطلاق مجازی, استعاره
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1600074/