بررسی تاثیر شش هفته تمرین تناوبی شدید همراه با مصرف مکمل شنبلیله بر سطوح پلاسمایی مالون دی آلدهید و گلوتاتیون پراکسیداز زنان دارای اضافه وزن و چاق
عنوان مقاله: بررسی تاثیر شش هفته تمرین تناوبی شدید همراه با مصرف مکمل شنبلیله بر سطوح پلاسمایی مالون دی آلدهید و گلوتاتیون پراکسیداز زنان دارای اضافه وزن و چاق
شناسه ملی مقاله: JR_JAHSSP-9-2_017
منتشر شده در در سال 1401
شناسه ملی مقاله: JR_JAHSSP-9-2_017
منتشر شده در در سال 1401
مشخصات نویسندگان مقاله:
خاطره فروتن - دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه بیرجند
مهدی مقرنسی - دانشگاه بیرجند، دانشکده علوم ورزشی، مهدی مقرنسی
محمد اسماعیل افضل پور - گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه بیرجند
خلاصه مقاله:
خاطره فروتن - دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه بیرجند
مهدی مقرنسی - دانشگاه بیرجند، دانشکده علوم ورزشی، مهدی مقرنسی
محمد اسماعیل افضل پور - گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه بیرجند
هدف: با وجود اثرات مثبت تمرین تناوبی شدید، این تمرینات میتوانند موجب ایجاد فشار اکسایشی گردند؛ از این رو هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر ۶ هفته تمرین تناوبی شدید همراه با مصرف مکمل شنبلیله بر سطوح پلاسمایی مالون دی آلدهید و گلوتاتیون پراکسیداز و ترکیب بدن زنان دارای اضافه وزن و چاق بود. روش شناسی: تعداد ۴۸ نفر از زنان چاق و دارای اضافه وزن با میانگین سنی ۸/۷±۷۹/۲۹ سال و شاخص توده بدنی ۶/۲±۲۹/۲۹ کیلوگرم بر مترمربع به صورت هدفمند انتخاب شدند و به صورت تصادفی در ۴ گروه ۱۲ نفری شامل گروه تمرین + دارونما، تمرین + مکمل، مکمل، و دارونما قرار گرفتند. گروههای مصرف کننده مکمل، روزانه یک کپسول ۵۰۰ میلی گرمی شنبلیله را به مدت ۶ هفته مصرف کردند. گروههای تمرین، در طول ۶ هفته و هر هفته سه جلسه پروتکل تمرین تناوبی شدید (شاتل ران) را با حداکثر سرعت اجرا نمودند. خونگیری ۴۸ ساعت قبل و ۴۸ ساعت بعد از دوره تمرینی و مصرف مکمل، انجام شد و برای اندازهگیری متغیرهای تحقیق از روش الایزا استفاده گردید. تحلیل آماری دادهها به وسیله آزمونهای تحلیل کوواریانس و تعقیبی شفه در سطح معنیداری ۰۵/ ۰ > P انجام گرفت. یافته ها: کاهش معنیدار مالون دی آلدهید در گروه تمرین + مکمل (۰۴۸/۰=P) نسبت به گروه دارونما و افزایش معنیدار گلوتاتیون پراکسیداز در گروههای تمرین + دارونما (۰۰۰۱/۰=P)، تمرین + مکمل (۰۰۰۱/۰=P) و مکمل (۰۰۰۱/۰=P) نسبت به گروه دارونما دیده شد. اما بین سایر گروهها تفاوت معنیداری مشاهده نشد. نتیجه گیری: مصرف شنبلیله در کنار اجرای منظم تمرینات تناوبی شدید، روش مداخلهای مناسب تری برای بهبود وضعیت آنتی اکسیدانی بدن افراد چاق یا دارای اضافه وزن می باشد.
کلمات کلیدی: تمرین تناوبی شدید, شنبلیله, مالون دی آلدهید, گلوتاتیون پراکسیداز, زنان دارای اضافه وزن و چاق
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1610256/